02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

KUL NASIL OLUR?

“Molla Bedî’üddîn”e yazarak bu büyük zât,

Ona, “Rızâ” hakkında şöyle etti nasîhat:

(Allahü teâlâya olsun ki hamdü senâ,

Onun rahmeti ile, kavuştuk her ihsâna.

“İyi kul”, sâhibinin yaptığı her bir işten,

Memnun olup, sevinip, râzı olandır içten.

Kendi isteklerini beğeniyorsa bir kul,

O, Rabbine değil de, "Kendi nefsi"ne kuldur.

Kul, öyle sevmeli ki kendi Efendisini,

Hiç kötü görmemeli, onun hiçbir işini.

Tâun ve bunun gibi geçici, sârî dertler,

Allahın takdîriyle kullara gelmekteler.

Bu türlü hastalıklar gelince kendisine,

“Kendi istemiş” gibi, sevinmelidir yine.

“Sevgilinin yaptığı şey” diye düşünerek,

Üzülmeyip, kızmayıp, sevinmeli yine pek.

Herkesin bir eceli, ölüm zamanı vardır.

Bu vakit, hiç değişmez, yâni bu mukarrardır.

Bunun için, hastalık gelince bir mü’mine,

Şifâ vermesi için yalvarır Sâhibine.

Her kim, Hak teâlâya duâ ederse eğer,

Onun o dileğini, Rabbimiz kabûl eder.

Zîrâ Allah, meâlen buyurdu bir âyette:

“Siz duâ ediniz ki, kabûl edeyim ben de.”

Hadîste buyuruldu: “Duâ, bir ibâdettir.

Kabûl olunmasa da, verilir sevap, ecir.”

Duânın kabûlünde, şudur ki en mühim şart:

“Helâlinden yemeğe” etmeli fazla dikkat.

Zîrâ bir kere olsun, haramdan yerse bir kul,

Tam “Kırk gün” müddet ile, duâsı olmaz kabûl.

Duâ, her seâdetin kapı “Anahtarı”dır.

Onun dişleri ise, yine “Helâl lokma”dır.

İnsan duâ ederken, kalp uyanık olmalı.

Kabûl olacağına yakînen inanmalı.

Eğer söylediğinden haberi olmaz ise,

Kabûl olmaz duâsı, ne kadar duâ etse.

Duânın evvelinde, istiğfâr eylemeli.

Kabûl olması için, acele etmemeli.

Duâya devam edip, usanmamalı aslâ.

Zîrâ duâ edeni, çok sever Hak teâlâ.

Kabûl ettiği halde Rabbimiz dilekleri,

Bilerek geciktirir, istenilen şeyleri.

Çünkü hemen vermez ki, duâ etsin o yine.

Daha çok ecir alıp, yaklaşsın kendisine.

Rahatlık zamanında, çok duâ ederse kul,

Dert gelince, duâsı, çok çabuk olur kabûl.

Duâyı, içten yapıp, yalvarmalı Rabbine.

Ve hem de yapışmalı, o şeyin sebebine.

“Rabbinin rızâsı”nı istiyorsa meselâ,

Onun emirlerine sarılmalı ihlâsla.

Sebebe yapışmadan yapılan duâ, niyâz,

İyi duâ olmayıp, İndallah kabûl olmaz,

Çalışmadan, sâdece el açıp duâ eden,

Silâhsız harbe giden kimseye benzer aynen.