02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

DİRİLMEK OLMASAYDI

Dünyâ'ya, milyonlarca insan gelmiş ise de,

Bir müddet yaşıyarak, ölüp gitmiş hepsi de.

Bunlardan kimi zengin, fakirmiş kimileri.

Bâzısı güzel olup, çirkinmiş bir diğeri.

Kimi zâlim, kimi de, mazlum imiş hayatta.

Bunlar da geçip gitti, unutuldu da hattâ.

İnanmış, “Müslümân”dı bunlardan bâzıları.

İnanmamış “Kâfir”di, geriye kalanları.

Kâfirler diyorlar ki: “Öldüğünde insanlar,

Ebediyyen yok olup, tekrar yaratılmazlar.”

Bu fikir, her ne kadar değilse de hakîkat,

Yâni böyle iddiâ, olsa da çürük, sakat,

Böyle bir ihtimâle, mâzallah bir an için,

“Var” desek de, bir zarar olmazdı bizim için.

Yâni bu kâfirlerin dedikleri olsaydı,

Yarın öldükten sonra dirilmek olmasaydı,

Bundan, kendilerine gelmezdi bir menfaat.

Olmazdı bize dahî, bir sıkıntı ve âfât.

Her insan, ebediyyen yok olup kalırlardı.

Ne onlara “Mükâfât”, ne bize “Cezâ” vardı.

Ve lâkin dedikleri çıkmayınca onların,

Çok acı bir azâba düşecek onlar yarın.

Ey insan iyi düşün, bu gün, yarın, nihâyet,

Bunlardan biri dahî, sen olacaksın elbet.

Nasıl “Hayâl” olduysa önceki senelerin,

Yine hayâl olacak, bütün didinmelerin.

İyi düşün, ölünce, iki gurup insandan,

Hangisinde olmayı istersin sen o zaman?

“Hiç birinde olmayı istemem” diyemezsin.

Çâresiz, ikisinden birine gireceksin.

“Sonsuz ateşte yanmak”, ihtimâl olsa bile,

İster misin ateşte yanmayı bile bile?

Allahın varlığını, Cenneti, Cehennemi,

Şimdi red edemiyor akıl, din ve fen ilmi.

Fen, “Böyle şey olamaz” demiyor, diyemiyor.

Bilâkis varlığını deyip, isbât ediyor.

Çünkü “Sonsuz hayât”ın varlığını gösteren,

Sayılmıyacak kadar delil var sarâhaten.

Dünyâca meşhur olan kitaplıklar, lebâleb,

Bu delilleri yazan kitaplarla dolu hep.

Nefsânî zevklerine aldanıp lâkin onlar,

Yalnız “Körü körüne” inkâra gidiyorlar.

Halbuki islâmiyyet, zevki yasak etmiyor.

Bilâkis dîne uygun zevke izin veriyor.

Aklı olan, islâma uygun tarzda zevklenir.

Ve "İslâm ahlâkı"yla süslenir, zînetlenir.

Kötülük yapana da, iyilik, ihsân eder.

Bunu yapamasa da, hiç olmazsa sabreder.

Bölücülük yapmayıp, uzlaştırıcı olur.

Dünyâ ve âhirette, bulur rahat ve huzûr.

Seâdetlerin başı, “Müslümân olmakta”dır.

Müslümân olmak ise, zor değil, çok kolaydır.

Altı şeyi öğrenip, bunlara tam inanan,

Kimseye, nasîb olur bu devlet, yâni "Îmân".