02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

NAMÂZIN EHEMMİYETİ

Bu büyük evliyâ zât, bir gün "Hân-ı Hânân"a,

Mektup yazıp, şöylece nasîhat etti ona:

(Besmele okuyarak mektûba başlıyorum.

Yâni Hak teâlâya güvenip yazıyorum,

Hadîste buyurdu ki o Resûl-i kibriyâ:

“Kim, özürsüz bir namâz bırakırsa kazâya,

O kişi, "seksen hukbe" ateşte yanacaktır.

Bir hukbe, seksen yıllık bir zaman olacaktır.

Her yılı, üçyüzaltmış gün olup iş bu vaktin,

Her günü, seksen dünyâ senesidir ve lâkin.”

Her vakit geçtikçe de, kazâ edecek kadar,

Bu, bir namâz terkinin günâhı, kat kat artar.

Birkaç namâz olursa, çetin olur bir hayli.

Yarın mahşer gününde, çok zordur onun hâli.

Her ne olursa olsun, bir an geciktirmeden,

Kazâ namâzlarını, bitirmelidir hemen.

Namâz kılmıyan kimse, Hakkın azametini,

Düşünüp, anlamalı işin vehâmetini.

Bu hadîsi şerîfin şiddeti karşısında,

İnsanın, erimesi lâzım gelir aslında.

Hadîste buyuruldu: “Günâh işliyen kimse,

Pişmân olup, Rabbinden affını diler ise,

Allahü teâlâyı çok merhametli bulur.

Onun bu pişmânlığı, affına sebep olur.”

Yine bir hadîsinde buyurdu ki o Server:

“Günâhı olan kimse, üzülüp tövbe eder,

Sonra da, bu günâhı bir daha yapar ise,

Ve yine pişmân olup, yine tövbe ederse,

Üçüncü defâ yapıp, dilerse bir daha af,

Dördüncüyü yapınca, yazılır büyük günâh.”

Ve yine bir hadîsi şerîfinde o Server,

Buyurdu: “Helâk oldu, elbette müsevvifler.”

Yâni "Yarın yaparım, sonra yaparım diyen,

Elbette ziyân etti tövbeyi geciktiren."

Lokmân Hakîm, Peygamber, veyâhut velî bir zât.

Oğluna, bu hususta şöyle etti nasîhat:

“Ey oğlum, hiç yarına bırakma ki tövbeni,

Zîrâ ölüm, ansızın yakalar gelip seni.”

"İmâm-ı Mücâhid" de, buyurdu: “Her gün eğer,

Kim tövbe etmez ise, kendisine zulm eder.”

Yine âlimlerimiz buyurdu ki: “Bir kimse,

Haramdan bir kuruşu, sâhibine verirse,

O kimse, bu işinden alır ki öyle ecir,

Bu, altıyüz nâfile Hac’dan daha iyidir.”

Biz, kendi kendimize zulmettik ey Rabbimiz!

Acıyıp af etmezsen, fenâ olur hâlimiz.

Ve yine Resûlullah buyurdu ki bir defâ:

(Şöyle buyurmaktadır Hak teâlâ kullara:

Ey kulum, emrettiğim farzları edâ et ki,

Olasın insanların içinde en "Âbid"i.

Sana haram kıldığım şeylerden iyi sakın.

Ki, kullarım içinde "Zühd sâhibi" olasın.

Kanâat eder isen verdiğim rızka dahî,

Olursun kullarımın arasında en "Ganî".