02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

EF'ÂL-İ MÜKELLEFÎN

Cenâbı Hak bizlere, herşeyden daha evvel,

Doğru îmân, îtikad nasîb etsin mükemmel.

Sevgili Habîbine uymayı etsin ihsân.

Zîrâ Ona uymakla, şeref bulur her insan.

Çünkü cenâbı Allah, Ona tâbi olmayı,

Çok sever her bir işte, yalnız Ona uymayı.

Hattâ Ona uymanın, ufak bir zerresi hem,

Üstündür âhiret ve dünyâ lezzetlerinden.

Lâzım ve zarûrîdir herkese "Îmân etmek".

Zîrâ bu, Rabbimizin emridir bize tek tek.

Îmân eden bir kimse, yapar bütün farzları.

Ve terk eder bilcümle haram ve günâhları.

Resûl'e îmân etmek, kime olsa müyesser,

Onu, mal ve canından daha çok fazla sever.

Onun bu sevgisinin, şudur ki işâreti,

Her "Mekruh"tan kaçınır ve yapar her "Sünnet"i.

Ona, mubâhlarda da, ne kadar uysa insan,

Olur o, o derece kâmil, olgun müslümân.

Resûlullah her ne ki beyân eylemişlerdir,

Beğenip, kalben kabûl etmeye "Îmân" denir.

Onun bir tek sözüne bile inanmamaya,

Veyâ doğruluğunda biraz duraklamaya,

Yâni şüphe etmeye, "Küfür" adı verilir.

Böylece inanmıyan kimseye"Kâfir" denir.

Allahü teâlânın, Kur'ânı kerîminde,

Emrettiği şeylere, "Farz" denilir bu dinde.

Ve Kur'ânda açıkça, her ne ki men edilir,

Bu şeylerin hepsine, bu dinde "Haram" denir.

Allahü teâlânın açık bildirmediği,

Yalnız Resûlullahın övdüğü, methettiği,

Veyâhut devam üzre, ne amel etti ise,

Yâhut da yapılırken, görüp men etmediyse,

Bu şeylerin hepsine, "Sünnet" adı verilir.

Sünneti beğenmemek, küfür alâmetidir.

Beğenip de yapmamak, bir suç değil ise de,

O sünnet sevâbından mahrum olur o kimse.

Onun beğenmediği şeylere "Mekruh" denir.

Bunlar, ibâdetlerin sevâbını giderir.

Yapılması emir de, yasak da edilmiyen,

Şeylerin tamâmına, "Mubah" denir kâmilen.

Bu emir ve yasaklar, her ne ki dinde vardır,

"Ef'âl-i mükellefîn" diye adlandırılır.

Îmânı ve farzları, haramları öğrenmek,

Farzdır her müslümâna mükellef kadın, erkek.

İslâmın şartı beştir, ilki "Îmân etmek"tir.

Sonra, "Namâz" ve "Oruç", "Hac" ve "Zekât vermek"tir.

Bir kimse, îmân edip, bu dört farzı yaparsa,

O kişi "Müslim" veyâ "Müslümân"dır hülâsa.

Bunlardan bir tânesi bozuk olursa şâyet,

O müslümânlık dahî bozuk olur nihâyet.

Dördünü de yapmıyan, mü'min olsa da, fakat,

Onun müslümânlığı, olur çürük ve sakat.

Böyle îmân, insanı dünyâ'da korursa da,

Fakat îmânla ölmek, çok zor olur son anda.