02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

HUBB-U FİLLAH

"İmâm-ı Rabbânî"nin "Mektûbât" eserinde,

Şöyle buyurmaktadır bir nasîhatlerinde:

(Resûlullaha tam ve kusursuz tâbi olmak,

Onu, tam ve kusursuz sevmekle olur ancak.

Tam ve olgun sevginin alâmeti de tektir.

Onun düşmanlarını, kat'î düşman bilmektir.

Yâni Onun dînini sevmiyen insanları,

Sevmeyip, hor ve zelil tutmaktır hep onları.

"Muhabbete gevşeklik sığmaz" buyurdular ki,

Âşıklar, mâşûkunun dîvânesidir sanki.

"Cem'-i zıddeyn muhâldir", sevilse biri eğer,

Bu sevgi, diğerine düşmanlık îcâb eder.

Fırsat elden kaçmadan, bakmalı çâresine.

İş işten geçer ise, o zaman çâresi ne?

Bu dünyâ geçicidir, aldanma aman, sakın!

Bu gün senin ise de, başkasınındır yarın.

Âhiret'tekilerse sonsuzdur, ebedîdir.

Ve bu dünyâ'da iken, ancak elde edilir.

Bu birkaç günlük hayat, eğer o Peygambere,

Uyarak geçer ise, bu nîmet geçer ele.

"Ebedî seâdet"i ele geçirmek için,

Ona uymak lâzımdır, çâresi budur işin.

Yoksa, Resûlullaha olunmadıkça tâbi,

Âhiret'te, hiçbir şey ele geçmez tabii.

Velhâsıl ne yapılsa, tam tâbi olunmadan,

Hepsi burada kalır, olmazlar derde derman.

Kavuşabilmek için "Tam tâbi olmaya" da,

Her şeyden yüz çevirmek lâzım gelir dünyâ'da.

Bir kimse, verir ise malının "Zekâtı"nı,

O, terk etmiş sayılır dünyâ'nın tamâmını.

Çünkü malın zekâtı verilirse hakkıyle,

Kurtulmuş olur o mal, zarardan tamâmiyle.

O malların hepsini, Allah yolunda vermek,

Elbet daha iyi ve daha faydalıdır pek.

Evet, işin esâsı, tamâmını vermektir.

Fakat zekât vermek de, bu işi görmektedir.

"Gökler, Arş'a bakınca alçaktır gerçi, fakat,

Yer yüzüne nisbetle yüksektir, hem de kat kat."

Aklı olan, çalışır islâmı yaymak için.

Zîrâ ancak necâtı, böyle olur kişinin.

"Âlim" ve "Velîler"e, edebli olmalıdır.

Gece gündüz uğraşıp, islâmı yaymalıdır.

İslâm düşmanlarına verilirse çok kıymet,

Onların ellerinde, yıkılır islâmiyyet.

Onları hor ve hakîr bilmeli ki her zaman,

Onlardan, dînimize gelir zarar ve ziyân.

"Dünyâ" için, bunlara eğilirse birisi,

O kimsenin dîninin, gider üçte ikisi.

Zîrâ îmân etmenin, şartıdır buğd-u fillah.

Kâfire az muhabbet, "Küfür" olur mâzallah.

Bunun için müslümân, uyanık olmalıdır.

Îmânını koruyup, hiç kaptırmamalıdır.

Allahın rızâsı ve doğru yol budur işte.

Yoksa, Allah korusun, yanmak zordur "Ateş"te.