02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

KÖTÜ ARKADAŞIN ZARARI

"İmâm-ı Rabbânî" ki, en büyük velîlerden.

Odur dîni islâmı yeniden ihyâ eden.

Serhend vilâyetinde dünyâ'yı etti teşrîf.

Ve "Mektûbât" isminde, bir kitap etti telif.

Sevdiklerinden bir genç var idi ki o zaman,

Devamlı sohbetine gelirdi muntazaman.

Bir ara, "Zenginler"le kurarak arkadaşlık,

"Sâlihler sohbeti"ne gelemez oldu artık.

"İmâm" vâkıf olunca bu hâline o gencin,

Hemen bir mektup yazdı, "Gafletten îkâz" için

Buyurdu ki: (Evlâdım, öğrendiğime göre,

Bizlerden uzaklaşıp, yanaştın zenginlere.

"Allah adamları"ndan ayrı kaldığın için,

Çok fenâ yapıyorsun, şakası yok bu işin.

Bu "Dünyâ düşkünleri", çok ahmak, pek alçaktır.

Bu gün, gözün kapalı, yarın açılacaktır.

O günkü açılmanın faydası olmaz ancak.

Çünkü o gün, iş işten çoktan geçmiş olacak.

"Gâfil zenginler" ile bulunma ki az daha,

Kendini toparlayıp, veremezsin Allaha.

Zîrâ buyuruldu ki onlar için âyette:

"Onlar, ziyân ettiler dünyâ ve âhiret'te".

Allaha yakın ise, bir fakir "çöpçü" şâyet,

Uzak olan "zengin"den iyidir kat kat elbet.

Gerçi sen, bu sözlere biraz zor inanırsın.

Belki de inanmayıp, hayret eder, kalırsın.

Fakat bir gün gelecek, inanacaksın, ancak,

O günkü inanmanın faydası olmıyacak.

Tatlı, yağlı yemekler, süslü, şık elbiseler,

Seni, bu "Musîbet"e itip, sürüklediler.

Bu gidiş, "Felâket"e gidiyorsa da, fakat,

Henüz kaçmış değildir elinden bütün fırsat.

Her ne ki mâni olur Allahın sevgisine,

Tehlikeli "düşman" bil, onları sen kendine.

Bu "Ömür" fırsatını, büyük bir ganîmet bil.

Zîrâ ecel ne zaman gelecek, belli  değil.

Bu bâbta Resûlullah buyurdular ki zâten:

"Muhakkak helâk oldu, yarın yaparım diyen."

Kim âdete, modaya uydurursa her işi,

Yarın mahşer gününde, "Pişmân olur" o kişi.

Her ne kadar "Gençliğin" varsa da şimdi elde,

Ve lâkin çoğu zaman, "âni gelir" ecel de.

Bu gün "Fırsat" eldedir, bitmemiştir bu ömür.

Sakın gâfil olma ki, "Bir anda" insan ölür.

Bir kimse, bu dünyâ'da ne yaptıysa "İhlâs"lâ,

Ondan fayda görecek, başka şeylerden aslâ.

En büyük sermâyesi, "Ömrü"dür bir insanın.

"Hayâl" olan şeylerin ardında koşma sakın.

Kıymetli şeye harca, bu büyük sermâyeyi.

Ve çok iyi tesbit et "Hedef" ile "Gâye"yi.

Biz yalnız, şunun için gelmişiz ki dünyâ'ya,

Hep ibâdet edelim Allahü teâlâya.

Fâidesiz şeylerden, çok sakın ki evlâdım,

Sana, mahşer gününde kimseden olmaz yardım.

"İmâm-ı Rabbânî"nin hürmetine yâ Rabbî!

Sevgili Resûlüne bizi de eyle tâbi.