ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

GENÇLİK ÇAĞI

 

"İmâm-ı Rabbânî"nin Mektûbât eserinde,

Şöyle buyurmaktadır mektupların birinde:

 

(Ey oğlum, bu genç çağda, her ne yapmak istersen,

Kolaylıkla yapacak bir haldesin şimdi sen.

 

Gençlik, sıhhat, güç kuvvet, mal rahatlık, boş vakit,

Bulunmaz başka zaman bundan daha müsâit.

 

Ebedî seâdete kavuşturacak olan,

İşleri yapmak için, niçin durursun şu an?

 

Halbuki bu ameller, hep senin yararına.

Niçin bırakıyorsun bu işleri yarına?

 

Ömrünün en kıymetli ve en çok fâideli,

Zamanı, "gençlik"tir ki, kıymetini bilmeli.

 

Bu çağda, amellerin en kıymetlisi olan,

"Yaradan’a ibâdet" yapmalıdır durmadan.

 

Onun yasak ettiği günâh işlerden dahî,

Kaçmaya, titizlikle çalışmalı tabii.

 

Ey oğlum, Hak teâlâ, bu yirmidört saatte,

Sâdece bu "Beş vakt"i ayırmış ibâdete.

 

Zenginlerin malının, istemeyip hepsini,

Ayırmış fakirlere "Kırkta bir" hissesini.

 

Birkaç zararlı şeyi, etse de yasak, haram,

Helâldir fâideli, türlü şerbet ve taam.

 

Bir saatlik zamanı, "Namâz"a ayırmayıp,

Boş şeylerle uğraşmak, hem çok günâh, hem ayıp.

 

Zengin olup, kırkta bir miktarda az bir "Zekât",

Vermemek, Hakk'a karşı ne de büyük bir inât.

 

O kadar çok mubâhı bırakıp da, bir anlık,

Harama el uzatmak, ne büyük insafsızlık.

 

"Gençlik çağı" odur ki, nefisler kaynar her an.

İns ve cin şeytanları, saldırılar her yandan.

 

Böyle kritik anda yapılan az ibâdet,

Öyle kıymetlidir ki, sevâbı çoktur gâyet.

 

İhtiyarlıkta ise, gider gücü, kuvveti.

Alamaz hiçbir şeyden gençlikteki lezzeti.

 

Arzulara kavuşmak ümîdi de böylece,

Kalmayıp, pişmânlıktan "Âh!" eder gündüz gece.

 

Resûl'ün buyurduğu o azaplar, acılar,

Elbette bir gün gelip, hep olacak âşikâr.

 

Bir yandan "Nefis, şeytan", bir yandan "Kötü yârân",

İnsanları aldatıp, söylerler türlü yalan.

 

Halbuki bilmeli ki, "İmtihân"dır bu dünyâ.

Öyle çabuk geçer ki, sanki tatlı bir "rüyâ".

 

Nasıl ki bunca ömür, çabuk geçtiyse eğer,

Bundan sonraki dahî, öyle sür'atli geçer.

 

Öyleyse ey evlâdım, kendine gel ki artık,

Zîrâ hiç fayda vermez, son andaki pişmânlık.

 

Şimdi geçir vaktini, tâat ve ibâdette.

Zîrâ sonsuz rahatlık, olacak âhiret'te.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan