02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

NEFSİNE DÜŞMANLIK ET

"İmâm-ı Rabbânî" ki, velîlerin baş tâcı.

Sözleri, “Hasta” olan “Katı kalp”ler ilâcı.

Seyyitlerden birine yazdı ki mektûbunda:

(Ey yavrum, aman sakın, gitme nefsin yolunda.

Çünkü düşmanındır o, ve senin içindedir.

Şef olmak, başa geçmek arzu, hevesindedir.

Onun bütün gâyesi, herkesten olsun üstün.

Ve herkes, ona karşı eğilsin, boyun büksün.

Arzu etmez, kimseye “Muhtâc olsun” kendisi.

Hiç istemez olsun bir âmiri, efendisi.

Onun bu istekleri, gelir ki şu mânâya,

"Şerîk, ortak olmak” tır Allahü teâlâya.

Yâni “Mâbud olmak”tır, onun için tek hedef.

İster ki, herkes ona tapınsınlar mâlesef.

Hattâ nefsi emmâre, “Alçaktır” ki o kadar,

Ortak olmaya bile, eylemez pek îtibâr.

İster ki, kendi olsun yalnızca âmir, hâkim.

Girsin onun emrine, dünyâ'da varsa her kim.

Bir hadîs-i kudsîde buyuruldu halbuki:

“Nefsine düşmanlık et, bana düşman o çünki.”

Hâsılı “alçak nefs”in, mal mevkî, rütbe makam,

Gibi arzularını kim yaparsa bittamam,

Yardım etmiş sayılır Hakk’ın bu düşmanına.

Ne belâ gelse azdır, o kimsenin başına.

Kul için, bundan fecî “Suç” olur mu ki acep,

Rabbinin düşmanına, yardımda bulunur hep?

Demek ki, mevkî makam, rütbe gibi her nîmet,

“Nefis” için olursa, “Hüsrân” olur âkıbet.

Ve lâkin istenirse, nefse tâbi olmadan,

Günâh değil, bilâkis “Sevap” olur o zaman.

Bunlar, Hak teâlânın dînine "Hizmet" için,

İstenirse, Allah da veriyor buna izin.

Hattâ bu niyet ile, mevkî, makam istemek,

Allahın rızâsına muvâfık da olur pek.

Yâni bu isteklere, karışmazsa hiç nefis,

Bunları istemekte, dînimizce yok beis.

Şundandır ki Allahın dünyâ'yı sevmemesi,

Kötü isteklerine kavuşturur hep nefsi.

Allahın düşmanına kim etse yardım, medet,

O da, Hak teâlânın düşmanı olur elbet.

Nefis, kurtulmadıkça “Üstünlük” hülyâsından,

Zor olur kurtulması, Cehennem azâbından.

Ebedî felâkete gitmeden daha önce,

Onu, bu “Hastalık”tan kurtarmalı hemence.

“Lâ ilâhe illallah” mübârek kelimesi,

Sık sık tekrarlanırsa, temizler âdî nefsi.

Ne zaman yoldan çıkıp, “Azgınlık” gösterirse,

Bu güzel kelimeye sarılmalı o kimse.