ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

ÇOK EDEBLİYDİ

 

Öyle fazla idi ki, üstâdına edebi,

Yoktu böyle bir edeb gösteren onun gibi.

 

Diğer talebeler de hürmetliydiler, fakat,

O, hepsinden daha çok ederdi buna dikkat.

 

Hürmet ettiği için o herkesten ziyâde,

Üstâdından en fazla, o etti istifâde.

 

Hem çoktu ona karşı hüsnü zannı, sevgisi.

Üstâdının hakkında, şöyleydi düşüncesi:

 

(Onun gibi bir velî, öyle gelir ki bana,

Resûlullahtan sonra, az gelmiştir cihâna.

 

Yetişemedikse de gerçi Resûlullaha,

Çok şükür ki, kavuştuk bu gün "Bâkî Billâh"a.

 

Dinliyemedikse de Resûl'ün sohbetini,

Şükür ki, dinliyoruz "Bâkî Billâh"ınkini.)

 

Ona olan ihlâsı, edebi, düşüncesi,

Öyle yüksek idi ki, şaşırtırdı herkesi.

 

Onu, hem çok seviyor, hem de çok korkuyordu.

Onu çok az üzmeyi, "felâket" biliyordu.

 

Üstâdı bir gün ona, talebeden birini,

Gönderip, huzûruna çağırdı kendisini.

 

O talebe, gelerek İmâm-ı Rabbânî'ye,

Arz etti: (Efendimiz sizi istiyor) diye.

 

"İmâm" bunu duyunca, değişti rengi birden.

Korkulu bir hal aldı, titredi edebinden.

 

Halbuki üstâdı da, onu "büyük" bilirdi.

Bunu, her vesîleyle herkese bildirirdi.

 

Yine o buyurdu ki: (Şu birkaç yıl içinde,

Büyük gâye olarak, tek şey vardı içimde.

 

İstedim ki, hak yolu herkese bildireyim.

Herkesi kurtuluşa, felâha erdireyim.

 

Bu çok hâlis gayretim, boşa gitmedi ancak,

"İmâm-ı Rabbânî"yi yarattı cenâbı Hak.)

 

Bir gün "Bâkî Billâh"a bir genç gelip dedi ki:

(Talebeniz olmayı pek fazla isterim ki,

 

Bu tasavvuf yoluna girip gayret edeyim.

Çok kısa bir zamanda, nihâyete ereyim.)

 

"O gencin bu maksadı tahakkuk etsin" diye,

Gönderdi hemen onu "İmâm-ı Rabbânî"ye.

 

Buyurdu ki: (Ey Ahmed, geliyor bir tânesi.

Bu yolda, nihâyete ermektir tek gâyesi.

 

İstirhâmım şudur ki, beş altı günde yine,

Bu genci erdiresin yolun nihâyetine.)

 

Bu mübârek "Velî"nin himmetiyle, o kişi,

Başlayıp, birkaç günde tamam oldu bu işi.

 

"İmâm-ı Rabbânî"nin murâkabe ânında,

Kulağına, gâibden geldi şöyle bir nidâ:

 

(Tâ kıyâmete kadar, seni çok sevenleri,

Seni rehber edinip, yoluna girenleri,

 

Vâsıtalı veyâhut vâsıtasız olarak,

Sana bağlananları, affetti cenâbı Hak.)

 

Sonra, bu kimselerin bildirilip her biri,

Denildi ki: (Herkese ulaştır bu haberi.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan