01 - İMÂM-I GAZÂLÎ (Rahmetullahi Aleyh)

KABİR AZÂBININ SEBEBİ

Kabirde, kâfirlerle günâhkâr mü’minlere,

Azap yapılacaktır günâhlarına göre.

Hem rûha, hem bedene olacaktır bu azap.

Dünyâ azaplarına benzemez bu ızdırab.

“Geçici” olsa bile dünyâ azâbı gibi,

Âhiret azapları cinsindendir tabii.

Kabir azaplarından kurtulabilmek için,

“Dört şey”i, tam yapması lâzım gelir kişinin.

Yine kurtulmak için kabir azaplarından,

“Dört şey”den de kaçınmak lâzım gelir her zaman.

Yapması lâzım gelen o dört husus şunlardır:

Beş vakit farz “Namâz”ı, vaktinde kılmalıdır.

Zengin ise, malının “Uşur” ve “Zekât”ını,

Verip, kurtarmalıdır her zarardan malını.

Ve “Kur'ân-ı kerîm”i, tecvîde riâyetle,

Devamlı okuyarak, zevk almalı gâyetle.

Allahü teâlâyı çok “Hatırlamalı”dır.

Bunları tamam yapmak, mezarı nûrlandırır.

Kaçınmak îcâb eden dört şeyden, ilki yine,

“İdrar sıçratmamak”tır helâda üzerine.

İkinci, “Koğuculuk”, yâni söz taşımaktır.

Bunu yapanlara da, kabirde azap vardır.

Üçüncüyle dördüncü, “Yalan” ile “Hıyânet”.

Bu iki günâhtan da kaçınmak lâzım elbet.

Peygamber Efendimiz, Bakî kabristanında,

Bir gün, gelip durdular iki kabir yanında.

Oradaki eshâba, sordu: “Bu iki kabir,

Falanca erkek ile kadının değil midir?”

“Evet yâ Resûlallah” deyince ordakiler,

Resûlullah, onlara şöyle beyân ettiler:

"Ben, yemîn ederim ki Allahü teâlâya,

Öyle bir vurdular ki şu anda bu mevtâya,

Bilcümle uzuvları, param parça oldu hep.

Bu kişi, devam üzre olur böyle muazzeb.

Canının acısından etti ki öyle feryât,

İns ve cin hâricinde, duydu bütün mahlûkât.

Gizliyebilseydiniz bu sırrı eğer biraz,

Allahü teâlâya ederdim duâ, niyâz.

Kabirlerinden çıkan bu feryât seslerini,

Siz de işitirdiniz benim duyduğum gibi."

Oradaki sahâbe, sordu: “Yâ Resûlallah!

Onların işlediği acabâ hangi günâh?”

Buyurdu: “Falan erkek, üstüne bevil, idrar,

Sıçratırdı, bu yüzden azâba oldu dûçâr.

Falanca kadın ise, gıybet ederdi ki hep,

Onun azâbına da, bu günâh oldu sebep.”

Ebû Saîd-i Hudrî, rivâyet ediyor ki:

Resûlullah, hadîste şöyle buyuruyor ki:

“Kâfire, mezarında, tam doksan dokuz yılan,

Musallat olunur ki, sokarlar onu her an.”

Ve yine buyurdu ki: “Ölürken bir müslümân,

Cennetteki yerini görüp olur şâdümân.

Ölüp, Hak teâlâya kavuşmak ister ancak.

Allahü teâlâ da, ister ona kavuşmak.”