01 - İMÂM-I GAZÂLÎ (Rahmetullahi Aleyh)

ŞEYTANIN HÎLESİ

İnsan “Ölüm hâli”nde, öyle fazla susar ki,

İçi, bu harâretten tutuşur, yanar sanki.

Bunu, büyük bir fırsat bilerek la’in şeytan,

Îmânını çalmaya çalışır onun o an.

Elinde “Buz gibi su”, yaklaşır hîle ile.

Kadehteki  o suyu çalkalar hem eliyle.

Onun kim olduğunu bilemediği için,

Der ki: “O soğuk sudan, bana da verir misin?”

Şeytan, fırsat bilerek der ki: “Veririm, fakat,

De ki: Kendi kendine olmuştur bu kâinât.”

Eğer ki o kimsenin, kuvvetliyse îmânı,

Der ki: “Bu kâinâtın, Allah’tır yaratanı.”

Şeytan bakar olmadı, geçer öbür tarafa.

Elindeki kadehi başlar çalkalamaya.

Başka bir sûrettedir, mü’min yine tanımaz.

Ve der ki: “Verir misin o sudan bana biraz.”

Der ki: “Veririm ama, de ki: Kitap, Peygamber,

Uydurma ve yalandır, hiç yoktur böyle şeyler.”

Mâzallah aldanıp da söylerse dediğini,

Sonsuz bir felâkete atmış olur kendini.

Lâkin hayatta iken, islâma uymuşsa tam,

Şeytana aldanmayıp, söylemez böyle kelâm.

İnsan, ölüm hâlinde, his ve duygularından,

En son kaybedeceği, “İşitmesi”dir o an.

Evliyâdan bir kişi, “Ebû Zekeriyyâ” ki,

Ölüm hastalığına yakalandı vaktâ ki.

Dostları, o hâlinde toplandı baş ucuna.

“Kelime-i tevhîd”i telkin ettiler ona.

Fakat onlar, ilk defâ söyleyince Tevhîd’i,

“Hayır!” deyip, başını yan tarafa çevirdi.

Dostları bunu görüp, pek fazla üzüldüler.

“Şehâdet”i, bir daha ona telkin ettiler.

O, ikinci defâ da yine “Hayır!” diyerek,

Başını, öbür yana çevirdi söylenerek.

Herkes, birbirlerine baktılar şaşkın halde.

Üzülüp, mahvoldular hepsi de fevkalâde.

Hattâ bayılanları oldu üzüntüsünden.

Ki, Allahın velîsi bu hâle düşsün, neden?

Söylediler “Tevhîd”i ona üçüncü defâ.

“Hayır!” deyip,başını çevirdi yan tarafa.

Çâresizlik içinde dostları bekleşirken,

“Ebû Zekeriyyâ” da kendine geldi birden.

Etrâfındakilere suâl etti hemence:

“Bir şey söylediniz mi bana siz biraz önce?”

Onlar arz eyleyince vâki olan bu şeyi,

Buyurdu: “Söyliyeyim ben gerçek hâdiseyi:

Az önce, harâretten yanıyordu yüreğim.

Şeytan, “Soğuk su” ile, yanıma geldi benim.

Dedi: "Îsâ Allahın oğludur” dersen şu an,

İçiririm ben dahî sana bu soğuk sudan."

Ben “Hayır!” deyince de, geçti öbür tarafa.

“Allah yoktur” dememi teklif etti bu defâ.

Ben yine “Hayır!” dedim, şeytan çok kızdı bundan.

Kadehi yere çalıp, uzaklaştı buradan.