01 - İMÂM-I GAZÂLÎ (Rahmetullahi Aleyh)

EN KIYMETLİ SERMÂYE

"İmâm-ı Gazâlî"nin buyurmuş oldukları,

Güzel nasîhatlardan, şunlardır bâzıları:

(“Şükür”, Hakkın verdiği ne varsa nîmet, hayır,

Onun sevdiği yerde harcayıp kullanmaktır.

"Nîmet", Onun rızâsı dışında harcanırsa,

“Küfrân-ı nîmet” olur Ona karşı bilhassa.

Musîbet gelince de, sabretmek lâzım gelir.

Çünkü o, senin için, belki de bir "Nîmet"tir.

Belâların içinde, yoktur ki bir tânesi,

Olmasın onun sana, gizli bir fâidesi.

Ey insan, Hak teâlâ görür her işimizi.

Ve bizden iyi bilir, niyet ve içimizi.

Mâdem ki Allah bizi biliyor, görüyor hep,

O halde etmek lâzım O'ndan hayâ ve edeb.

Aklı olan bir kişi, demeli ki nefsine:

(Ey nefsim, fazla uyma hevâ ve hevesine.

Çünkü asıl sermâyem, "Ömrüm"dür bir tek benim.

Ve bu kısa ömürden, başkaca yok bir şeyim.

Öyle ki, bu dünyâ'da verdiğim her bir nefes,

Çıkınca, hiçbir şeyle, bir daha geri gelmez.

Bu anlar, bu nefesler, sayılıdır hem dahî.

Yâni ömür, gün be gün azalıyor Vallahi.

"Ebedî seâdet"i ele geçirmek ise,

bu günkü işlerinle ilgili bir hâdise.

Öyle ise ey nefsim, sonsuz seâdet için,

Ne yaptın geçen günler? Ne oldu bu gün işin?

Bir şey yapamadınsa bu yolda eğer şu an,

Var mıdır senin için, bundan büyük bir ziyân?

Eğer “Yarın yaparım” diyorsan, aldanırsın.

Ecel önce gelir de, pişmân olup kalırsın.

Çünkü ölüm, kimseye vakit bildirmemiştir.

“Şu gün, yâhut şu zaman gelirim” dememiştir.

Bir şey yapacak isen, çabuk tut ki elini,

Bilmiyorsun "Ecel"in ne gün geleceğini.

Hadîste buyurdu ki zîrâ Peygamberimiz:

“Yarın yaparım diyen, helâk oldu, biliniz!”

O halde şu ânının, iyi bil kıymetini.

Günâhları terk edip, tam yap ibâdetini.

Zor geliyor ise de bunları bu gün yapmak,

Nerden biliyorsun ki, yarın kolay olacak?

Kabûl olan ibâdet, vaktinde yapılandır.

Geciktirmekte ise, îtirâz, inat vardır.

Ey nefsim, sen Allahın pek âciz bir kulusun.

Ve Onun her emrini yapmaya da mahkûmsun.

Eğer inanıyorsan ahkâm-ı dîniyyeye,

Ne lüzum görüyorsun onu geciktirmeye?

Emri geciktirmek de, "Suç"tur hâlis kul için.

Öyleyse hep vaktinde olmalı her bir işin.)