82 -EBÛ TALHA (Radıyallahü Anh)

FEDÂ OLSUN CANIMIZ!

"Uhud" günü, bir ara karışmıştı ortalık.

Mü’minler zor durumda kalmıştı o aralık.

Resûl'ün etrâfını, otuz kadar sahâbî,

Çevirdiler ânında, "geçilmez duvar" gibi.

Bu sebeple müşrikler, bir hayli uğraştılar.

Yine Resûlullaha hiç yaklaşamadılar.

Mecbûren ok atmaya başladılar o ara.

Mukâbele ederdi mü’minler de onlara.

“Sa’d bin ebî Vakkâs” hazretleri de o gün,

Düşmana ok atardı emri ile Resûl'ün.

Mücâhid gâzilerden yine “Hazret-i Talha”,

Siper etti kendini o gün Resûlullaha.

O Server'in önüne, gererek vücûdünü,

Korudu her hücûmdan Allahın Resûlü'nü.

Ayrıca, ok atarak isâbetli olarak,

Korkuturdu küffârı kavî nâra atarak.

O Server buyurdu ki: (Bağırsa Ebû Talha,

Kâfirlere tesiri, yüz erden çoktur daha.)

Onun dahî her oku, ediyordu isâbet.

Zîrâ ok fırlatmakta mâhirdi o da gâyet.

Attığı her bir oku, merak edip o Server,

Öğrenmek istiyordu netîceyi her sefer.

Başını kaldırıp da, bakmak arzu edince,

Korkuya kapılırdı "Ebû Talha" bir nice.

Derdi ki: (Anam, babam ve ben sana fedâyız.

Mübârek başınızı kaldırıp bakmayınız.

Size bir düşman oku değer ise mâzallah,

Bu, bütün cihân için felâket olur Vallah.

Biz, bedenlerimizle sana birer kalkanız.

Fedâ olsun yoluna bir değil, bin canımız.

Düşman bizi geçmeden, sana yakın gelemez.

Bizi öldürmedikçe, seni hiç öldüremez.

Hepimiz teker teker can veririz de, yine,

Seni teslîm etmeyiz aslâ düşman eline.)

Enes bin Mâlik der ki: Eshâbtan “Ebû Talha”,

Ziyârete gelmişti bir gün Resûlullaha.

Görünce o Server’in sevinçli olduğunu,

(Sebebi nedir?) diye, Resûlden sordu bunu.

Cevâben buyurdu ki: (Nasıl sevinmiyeyim,

Biraz önce Cebrâil yanıma geldi benim.

Dedi: "Kim sana her gün, okursa bir salevât,

Allah da, on salevât gönderir ona bizzât.

Yine o müslümânın, siler on günâhını.

Ve on ecir vererek, arttırır sevabını".)

Allah, Mûsâ Nebî'ye buyurmuştur ki hem de:

(Salevât söyle her gün Habîbim Muhammed’e.

Benî İsrâile de söyle ki, Ona eğer,

Îmân etmezler ise, Cehenneme girerler.)