79 - HUZEYFE TÜBNİ YEMÂN (Radıyallahü Anh)

MÜNÂFIKLARIN SÛİKASTI

Vaktâ ki mücâhidler, "Tebük"ten ayrıldılar,

Ve nûrlu Medîne’nin yoluna koyuldular.

Az sonra münâfıklar, gelince dar bir yere,

Gece, tuzak kurdular Sevgili Peygambere.

Peygamber Efendimiz, Kusvâ adlı devenin,

Üstünde, izzet ile giderdi geceleyin.

Devenin yuları da “Ammâr bin Yâsir”deydi.

Ardından geliyordu "Huzeyfe-i Yemânî".

Lâkin münâfıkların bu fikrini, o gece,

Cebrâil, o Server’e haber verdi hemence.

Dar yere yaklaşınca, Resûlullah giderken,

Bir münâfık gurubu, hücûma geçti birden.

Bu hâli görür görmez "Huzeyfe-i Yemânî",

Onların üzerine hücûma geçti ânî.

(Ey Allah düşmanları!) diyerek hem o ara,

Elindeki sopayla vurdu münâfıklara.

Yüzleri maskelenmiş o oniki münâfık,

Askerin arasına karıştılar o anlık.

Resûlullah, onların isimlerini tek tek,

“Hazret-i Huzeyfe”ye gizlice bildirerek,

Tembîh buyurdular ki Hazret-i Huzeyfe’ye:

(Sakın söylemiyesin bunu başka kimseye.)

“Üseyyid bin Hudayr” da, Resûl'ün huzûruna,

Gelip arz eyledi ki: (Onları bildir bana.

Ki, o münâfıkların cezâsını vereyim.

Başlarını kesip de, size teslîm edeyim.)

Lâkin Peygamberimiz kabûl eylemeyince,

Üseyyid “Peki” deyip, geri gitti hemence.

Medîneli mü’minler, döndüğünü Resûl'ün,

Öğrenip, istikbâle çıktılar hepsi o gün.

Ve henüz bu seferden iki ay geçmişti ki,

Münâfıkların başı Abdullah ölüp gitti.

Böylece birlikleri bozulup dağıldılar.

Cümle müslümânlar da artık râhatladılar.

Yine Peygamberimiz, ileride olacak,

Şeyleri, bildirirdi bir mûcize olarak.

Sahâbe-i kirâmdan "Huzeyfe" hazretleri,

Der ki: Hak teâlânın Sevgili Peygamberi,

Tâ kıyâmete kadar, her ne olacak ise,

Hepsini, teker teker haber verdi hep bize.

Ve hattâ kıyâmetin çok alâmetlerinden,

Bildirdi herbirini, henüz vefât etmeden.

Kendi ehl-i beytinin başlarına gelecek,

Musîbetleri dahî, haber verdi tek be tek.

Hazret-i Alî için, “Tam namâz kıldırırken”,

Hazret-i Osmân için, yine “Kur’ân okurken”,

“Şehid olacaksınız” diye buyurdular ki,

Bildirdiği bu şeyler, ayniyle oldu vâkî.