ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

77 - HİND BİNTİ UTBE (Radıyallahü Anhâ)

BEDR’İN İNTİKÂMI İÇİN

 

Müşrikler "Bedir"deki bozgundan ders ve ibret,

Almadıkları gibi, olmuştu onlara dert.

 

Unutamıyorlardı hiç onun acısını.

Zîrâ kaybetmişlerdi çoğu akrabâsını.

 

Kureyş’te, îtibârlı kim varsa o gün eğer,

Hepsi öldürülmüştü "Bedir"de birer birer.

 

Şam ticâret yolunun kontrolü de hem yine,

Geçince tamâmiyle mü’minlerin eline,

 

Çileden çıkmışlardı müşrikler bu sebepten.

İntikâm ateşiyle yanıyorlardı hepten.

 

"Bedir"de yakınları öldürülen kimseler,

Diyordu: (Onlar bizi öldürdü birer birer.

 

Biz de müslümânlardan almalıyız intikâm.

Çok kuvvetli bir ordu toplarsak, bu iş tamâm.

 

O büyük ordu ile, Medîne’ye varalım.

Bedr’in intikâmını çok şiddetli alalım.)

 

Ebû Cehil, Utbe ve Şeybe gibi kâfirler,

Öldürüldüğü için "Ebû Süfyân"dı lider.

 

"Yüzbin altın" kâr ile dönülmüştü seferden.

Bu paranın yarısı, ayrıldı önce hemen.

 

Yâni müslümânlarla yapılacak savaşta,

Lâzım olan silâhlar alınacaktı başta.

 

Kureyşliler, topyekün gayret sarfediyordu.

Her yerden, savaş için asker toplanıyordu.

 

Kadınlar, tef dümbelek çalarak aynen yine,

Yardım ediyorlardı işbu gâyelerine.

 

Onların maksadı ve gâyeleri bir tekti.

O da, "İslâmiyyeti yıkmak ve yok etmek"ti.

 

Civâr kabîleleri tek be tek dolaşarak,

Harb için "Üçbin kişi" topladılar çabucak.

 

Bunlardan yediyüzü tamâmen zırhlılardı.

Ayrıca üçbin deve, ikiyüz de at vardı.

 

Çalgıcı kadınlar da iştirak ediyordu.

Nağmelerle orduyu cenge hazırlıyordu.

 

Bu muazzam ordunun başında da o zaman,

Başkumandan olarak var idi "Ebû Süfyân".

 

Hanımı “Hind” de yine kadınların başında,

Gelip bulundu bizzât bu "Uhud savaşı"nda.

 

O dahî müşrikleri hep tahrîk ediyordu.

(Mü’minlerden intikâm alacağız) diyordu.

 

Kaybetmişti Bedir'de baba ve kardeşini.

Onların ızdırâbı, yakıyordu içini.

 

Bâzısı, kadınların karşıydı gelmesine.

"Hind" ise, kızıyordu böyle söylenmesine.

 

Onlara diyordu ki: (Siz, Bedir’den kaçtınız.

Şimdi bizden utanıp, kaçamıyacaksınız.)

 

Mekke’nin fethi günü, bu hanım, en sonunda,

"Îmân"la şereflendi Resûl'ün huzûrunda.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan