ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

76 - HÎFÂ HÂTUN (Radıyallahü Anhâ)

ÇOK GÜZELDİ

 

Kadın sahâbîlerden Medîneli bir hâtun.

Rabbine tevekkül ve rızâsı tamdı onun.

 

Geçirirdi ömrünü ibâdet ve tâatle.

Güzellik” ve “Ahlâk”ta meşhur idi gâyetle.

 

Hem dahî “Zengin” olup, var idi çok serveti.

Lâkin onun gözünde, yoktu malın kıymeti.

 

O, hep âhiretini düşünürdü durmadan.

Ve ölüm hazırlığı içindeydi her zaman.

 

Ayrıca çok severdi Allahın Resûlü'nü.

Ona çok bağlı olup, dinlerdi her sözünü.

 

Ne müşkili olursa, danışırdı hep Ona.

Yine bir gün Resûl'ün geldi huzûrlarına.

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, bana bir iş öğret ki,

Ben onu işlemekle, kazanayım Cenneti.)

 

Buyurdu: (Bir erkekle evlenmelisin önce.

Dîninin yarısını hıfz edersin böylece.)

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, kim olur benim eşim?

Pâdişah Necâşî’yi bile ben reddetmişim.

 

Nice verenler oldu yüz deve, hayli zînet.

Lâkin ben, her birini çevirip eyledim red.

 

Mâdem ki şimdi bana, bu yoldadır emriniz,

Râzıyım, siz her kimi münâsib görürseniz.)

 

Resûlullah, birini tâyin etseydi eğer,

Belki üzülürlerdi ismi söylenmiyenler.

 

Buyurdu: (Yârın sabah, mescide önce gelen,

Kim ise, onun ile nikâhlan, sonra evlen.)

 

Böyle buyurduğundan Allahın Sevgilisi,

Alınıp üzülmedi eshâbın hiçbirisi.

 

Lâkin bir uyku verdi Hak teâlâ onlara.

Biri hâriç, hepsi de uyumuştu o ara.

 

Merak ile beklerken Allahın Peygamberi,

Süheyb” adlı sahâbî giriverdi içeri.

 

“Süheyb” ki, hiç kimsesi bulunmayan bir garip.

Dünyâlık hiçbirşeye değildi hem de sâhip.

 

Rengi siyaha yakın, yok idi güzelliği.

Uzun boylu ve lâkin çelimsiz, zayıf idi.

 

Hâlbuki "Hîfâ Hâtun" çok güzeldi ve zengin.

Resûlullah buyurdu: (Ey Hîfâ, işte dengin.)

 

(Peki Yâ Resûlallah) diyerek kabûl etti.

Zîrâ Resûlullaha tamdı teslîmiyyeti.

 

Onun bu cevâbına sevindi Resûlullah.

Bir hutbe okuyarak yapıldı akd-i nikâh.

 

Sevindiler buna hep, o gün cümle sahâbî.

Az sonra, Resûlullah çağırarak Süheyb’i,

 

Buyurdu: (Kalk yâ Süheyb, bir şeyler al geline.

Ve zevcenin elinden tut da götür evine.)

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, dünyâlık yok bir şeyim.

Mâlum yoktur evim de, nereye götüreyim?)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan