ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

63 - SAFİYYE BİNTİ ABDÜLMUTTALİP (Radıyallahü Anhâ)

MELEKLER YIKADILAR

 

O Server’in dünyâya teşrîfleri ânında,

Hazret-i Âmine’nin, o an için yanında,

 

Üç hâtun var idi ki, yardıma gelmişlerdi.

Onlar dahî, o gece çok şeyler görmüşlerdi.

 

Abdurrahmân bin Avf’ın annesi "Şifâ Hâtun",

Diyor ki: (Ben de vardım, gecesinde doğumun.

 

Ne zaman ki o Server teşrîf etti dünyâya,

Baktım ki, doğar doğmaz başladı bir duâya.)

 

O Server’in halası "Safiyye Hâtun" dahî,

Şöyle anlatmaktadır o anı bizâtihî:

 

Ne zaman ki dünyâya teşrîf etti o Server,

Etrâfı "Nûr" kaplayıp, her yer oldu münevver.

 

Secde edip, açıkça söyledi ki hem nâgâh:

“Lâ ilâhe illallah ve innî Resûlullah.”

 

Doğduğunda, Resûl'ü isteyince yıkamak,

Dendi: “Onu gönderdik biz yıkanmış olarak.”

 

Göbeği kesilmiş ve sünnet olmuş idi hem.

Doğar doğmaz, Rabbine secde etti mukaddem.

 

Secdede, hafif sesle bir şeyler söylüyordu.

Kulak verdim, “Ümmetim! Ümmetim!” hep diyordu.

 

Benî Kureyzâ denen yehûdîler de yine,

İhânet eylediler, Hendek’te mü’minlere.

 

Saldırmazlık akdini, tek yönlü feshederek,

Müşrik ordusu ile anlaştılar giderek.

 

Gece baskını için, bu hâin yehûdîler,

Küffârdan bin kişilik kuvvet talep ettiler.

 

Savunmasız kadın ve çocuklara, böylece,

Hücûm edeceklerdi Medîne’de her gece.

 

Resûlullah, anlayıp onların bu fikrini,

Derhâl görevlendirdi beşyüz sahâbîsini.

 

Buyurdu: (Medîne’de dolaşın sabaha dek.

Küffâra korku salın, tekbîrler getirerek.)

 

Mücâhidler, her gece devriye dolaştılar.

Ve "Tekbîr" sesleriyle gökleri çınlattılar.

 

Şânlı mücâhidlerin "Tekbîr" sedâlariyle,

Korkuya kapıldılar yehûdîler hâliyle.

 

Yine şehre sızarak on kadar yehûdîler,

Hazret-i Safiyye”nin bahçesine girdiler.

 

İçerde "Kadınlar" ve "Çocuklar" vardı yalnız.

Önce eve ok atıp, eylediler râhatsız.

 

O Server’in halası “Safiyye Hâtun”, hemen,

Erkek kıyâfetine bürünüp çıktı evden.

 

Kalınca bir odunu alarak bir eline,

Arkasından, şiddetle indirince birine,

 

Kâfir, kanlar içinde yere düştü âniden.

Daha sonra bıçakla, başını kesti hemen.

 

Onu "Erkek" zannedip o nâmert yehûdîler,

Korkup, alelacele orayı terkettiler.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan