53 - HABBÂB BİN MÜNZİR (Radıyallahü Anh)

NEREYE KONALIM?

Resûlullah, bir avuç şânlı eshâbı ile,

O müşriklerden önce, ulaştılar “Bedir”e.

(Karargâhı nereye kuralım?) diye hemen,

Peygamber Efendimiz sorunca sahâbeden,

Henüz otuz yaşında olan "Habbâb bin Münzir",

Dedi: (Yâ Resûlallah, bu yer uygun değildir.

Münâsib görürseniz, yürüyelim ileri.

Biz harpçi kimseleriz, biliriz bu yerleri.

İlerde bir "Kuyu" var, suyu tatlı ve boldur.

O bölgeye konmamız, bizce daha uygundur.

Sâir kuyuların da, hepsini kapatalım.

Sonra, kendimiz için bir tek "Havuz" yapalım.

Düşmanla çarpışırken, susadıkça hemen biz,

Gelip havuzumuzdan râhatça su içeriz.

Kureyş kâfirleriyse, hiç su bulamamaktan,

Mağlûb ve çok perîşân hâle düşer o zaman.)

Cibrîl aleyhisselâm o anda indi yere.

Bunun doğruluğunu bildirdi o Server’e.

Resûlullah buyurdu: (Ey Habbâb, iyi fikir.

Doğru olan görüş de, senin bu dediğindir.)

Sonra ayağa kalkıp, eshâbiyle berâber,

O kuyunun başına hep birlikte geldiler.

O tatlı suyu olan kuyudan gayrisini,

Taş ile doldurarak, kapattılar hepsini.

"Sa’d bin Muâz" dahî, Fahr-i kâinât için,

Bir "Gölgelik" yapmayı isteyip aldı izin.

Sonra Resûl-i ekrem, şerefli eshâbiyle,

Gezdi harp sâhasını bir keşif maksadiyle.

Zaman zaman durarak, buyurdu: (Yârın sabah,

Şurada öldürülür filân kâfir inşallah.)

Kâfirlerin, vurulup düşeceği yerleri,

Gösterdi birer birer Allahın Peygamberi.

Hazret-i Ömer der ki: (Dikkat ettim, o sabah,

Nerelere işâret ettiyse Resûlullah,

Ve kimlerin ismini söyledilerse eğer,

Onlar, tam o yerlerde yerlere serildiler.

Hattâ ne az geride, ne de ilerisinde,

Tam buyurduğu yerde öldürüldü hepsi de.)

Kâinâtın Sultânı, Sevgili Resûlullah,

Üç guruba ayırdı eshâbını o sabah.

Muhâcirlere âit sancağı, o gün yine,

“Mus’ab ibni Umeyr”in teslîm etti eline.

Evs’in sancağını da, sonra Fahr-i kâinât,

“Sa’d ibni Muâz”ın eline verdi bizzât.

Hazreclilerinkini “Habbâb bin Münzir” aldı.

Hepsi, sancaklarının altlarında toplandı.