ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

52 - SÜHEYL BİN AMR (Radıyallahü Anh)

PEKİ, ÖYLE YAZ!

 

Kureyş elçileriyle konuşma yapılmıştı.

Andlaşma maddeleri, kararlaştırılmıştı.

 

"Aliyyül Mürtezâ"ya emretti Fahr-i âlem.

Getirdi yazmak için o da kâğıt ve kalem.

 

Emretti Resûlullah hem Hazret-i Alî’ye:

(Andlaşmanın başına, bir "Besmele" yaz) diye.

 

Ve lâkin "Süheyl" buna, hemen etti îtirâz.

Dedi ki: ("Bi ismike Allahümme” diye yaz.

 

Zîrâ Rahmân ve Rahîm, nedir, bilmiyorum ben.

Yoksa bu andlaşmayı imzalamam kat'iyyen.)

 

O Server kabûl edip, (Peki, olur) buyurdu.

Zîrâ bu andlaşmada faydalar umuyordu.

 

Buyurdu: (Dediğini yaz Süheyl’in yâ Alî!

Zîrâ güzel kelâmdır onun dediği dahî.)

 

Peygamber Efendimiz, hem hazret-i Alî’ye,

Sonra emir buyurdu şu şekilde yaz diye:

 

(Bunlar, Resûlullahın, Süheyl bin Amr’la bir bir,

Üstünde anlaşmaya vardığı maddelerdir.)

 

Tam yazacak idi ki bunu hazret-i Alî,

Süheyl”, elini tutup, bir daha oldu mâni.

 

Resûlullaha dönüp, dedi: (Öyle yazmasın!

Söyle, “Abdullah oğlu Muhammed” diye yazsın.

 

Zîrâ senin, "Allahın Resûlü" olduğunu,

Biz kabûl etmiyoruz, o nasıl yazar bunu?

 

Zâten kabûl etseydik, gelmezdik sana karşı.

Ve yapmazdık seninle, bunca harp ve savaşı.)

 

Onu da kabûl edip, buyurdu ki o Server:

(Vallahi siz ne kadar reddetseniz de eğer,

 

Ben yine hiç şüphesiz, Resûlullahım bizzât.

Onu öyle yazmakla, değişmez ki hakîkat.)

 

Ve hazret-i Alîye buyurdu ki: (Onu sil!

“Muhammed bin Abdullah” diye yaz, mühim değil.)

 

Lâkin eshâb-ı kirâm, “Resûlullah” lâfzının,

Silinmesine karşı, hiç elde olmaksızın,

 

Üzülüp, hiçbirisi olmadı buna râzı.

Ve hepsinin bu işe, oldu hep îtirâzı.

 

Ve her şeyi unutup, dediler: (Hayır, olmaz!

Yâ Alî, sen oraya yine "Resûlullah" yaz.

 

Müşriklerin dediği olursa bunda eğer,

Onlarla aramızı, ancak kılıç hâlleder.)

 

Peygamber Efendimiz, sahâbe-i güzînin,

İşbu gayretlerine memnun oldu ve lâkin,

 

Sükût etmelerini işâret eylediler.

Ve hazret-i Alî’ye, (Sen onu sil!) dediler.

 

O dedi: (Fedâ olsun sana canım, herşeyim.

Lâkin onu silmeye varmıyor ki hiç elim.)

 

O zaman kendi bizzât, parmağıyla sildi ve,

Yazdırdı “Abdullah’ın oğlu Muhammed” diye.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan