49 - HAZRET-İ UKÂŞE (Radıyallahü Anh)

CENNETTEKİ ARKADAŞIM

Resûlullah, kamçıyı "hazret-i Ukâşe"ye,

Verince, sahâbîler düştüler endîşeye.

Hazret-i Ebû Bekir ve Hazret-i Ömer’den,

Sonra, Hazret-i Alî ayağa kalktı hemen.

Dedi ki: (Yâ Ukâşe, Peygambere vurmana,

Gönlümüz râzı değil, o kamçıyı vur bana.

İşte sırtım ve karnım, istersen yüz defâ vur.

Ama Resûlullaha hiç dokunma, ne olur.)

Peygamber Efendimiz, görünce de bu hâli,

Ona buyurdular ki: (Sen de otur yâ Alî!)

Hazret-i Alî dahî oturunca, bu sefer,

Hazret-i Hasan ile Hüseyin de geldiler.

Dediler: (Yâ Ukâşe, bilirsin ki sen dahî,

Bizler, Resûlullahın torunuyuz Vallahi.

Bunun için istersen, yüz defâ vur da bize,

Bir defâ bile olsun, vurma Efendimize.)

O Server buyurdu ki görür görmez bunları:

(Siz dahî oturunuz ey gözümün nûrları.)

"Hazret-i Ukâşe"ye, o Allahın Habîbi,

Buyurdu: (Yâ Ukâşe, sen de vur bana haydi!)

Ukâşe hazretleri dedi ki: (Ama benim,

Sen vurduğun vakitte, açık idi bedenim.)

O zaman o mübârek sırtlarını açtılar.

Sahâbenin cümlesi, bu hâle ağlaştılar.

Dediler: (Yâ Ukâşe, Peygamber-i zîşânın,

Mübârek vücûduna şimdi vuracak mısın?)

Herkes merak içinde bekleşirken, bu kere,

"Ukâşe hazretleri" yaklaştı o Server’e.

Mübârek sırtındaki o "Mührü nübüvvet"i,

Gözyaşları içinde eğilip öpüverdi.

Dedi ki: (Anam babam, canım sana fedâdır.

Sana kısas yapmaya kimde cesâret vardır?

Mübârek vücûduna vurup seni üzmeye,

Gücü yeten kim vardır zâtını incitmeye?)

Resûlullah buyurdu: (Hayır, ya vuracaksın,

Yâhut da o hakkını sen bağışlıyacaksın.)

Dedi ki: (Bağışladım onu yâ Resûlallah!

Beni de, kıyâmette bağışlar belki Allah.)

O zaman Resûlullah buyurdu: (Ey insanlar!

Biliniz ki, Cennette bana bir arkadaş var.

Merak ediyorsanız "O kişi kimdir?" diye,

Öyleyse nazar edin siz şu pîr-i fânîye.)

Resûlullah eshâba böyle buyurduğunda,

“Hazret-i Ukâşe”ye bakıyordu o anda.

Bilcümle sahâbîler, ona gıbta ettiler.

Gelip, iki gözünün arasından öptüler.

Dediler: (Yâ Ukaşe, sen ne çok bahtiyârsın.

Zîrâ Resûlullaha Cennette arkadaşsın.)