44 - REKÂNE (Radıyallahü Anh)

ÜÇ DEFÂ YENMİŞTİ

Zamân-ı seâdette, "Rekâne" adlı biri,

Vardı ki, müşrik olup kuvvetliydi ve iri.

Kiminle güreşseydi, yeniyordu muhakkak.

Çıkmazdı bir güreşte aslâ yenik olarak.

Bir gün, koyunlarını güdüyorken sahrâda,

Sevgili Peygambere rastladı o arada.

Kibirle seslendi ki Resûle tâ uzaktan:

(Sen mi ayırıyorsun halkı Lât ve Uzzâ'dan?)

Resûlullah, az daha yaklaşıp, sonra durdu.

Ve büyük bir vakarla, (Evet, benim) buyurdu.

O yine gurûrlanıp dedi ki: (Beni dinle.

Gel öyleyse, şurada güreşelim seninle.

Bakalım ki hangimiz hangimizi yenecek?

Hangimizin tanrısı ona yardım edecek?)

O Server "Peki" deyip, Rekâne'yi tuttu ve,

Havaya kaldırarak, ânında vurdu yere.

Şaşırmıştı Rekâne, güçlükle kalktı yerden.

Dedi ki: (Bu olmadı, güreşelim yeniden.)

O server "Olur" deyip, onu yine tutarak,

Bir daha yere vurdu havaya kaldırarak.

O, şaşkın vaziyette baktı Resûlullaha.

Dedi: (Bu da olmadı, güreşelim bir daha.)

Peygamber Efendimiz, yine kabûl buyurdu.

Rekâne’yi kaldırıp, bir daha yere vurdu.

Rekâne perîşândı, dedi ki: (Yâ Muhammed!

Mâbudun yardım etti, sen gâlip geldin, evet.

Lâkin ne diyeceksin gidince şimdi halka?)

Buyurdu: (Doğrusunu diyeceğim mutlaka.)

Dedi: (Mümkün olmaz mı hakîkati demesen.

Zîrâ mahcûb olurum, yendiğini söylersen.)

O Server buyurdu ki: (Ama ben Peygamberim.

Bende yalan söz olmaz, ben, hep doğru söylerim.)

Rekâne çok şaşırıp, dedi ki: (Yâ Muhammed!

Peygamberlik gücünle sen beni yendin elbet.

Sana ben, şu sürümden vereyim otuz koyun.

Bana gâlip gelmenin mükâfâtı bu olsun.)

(Koyunu ne yapayım?) buyurunca o Server,

(Peki, ne istiyorsun?) diye sordu bu sefer.

Buyurdu: (Îmân et ki herşeyden daha önce,

Ebedî Cehennemden kurtulasın böylece.)

Dedi ki: (Bunun için mûcize göster bana.)

O Server, gidiverdi bir ağacın yanına,

O esnâda, ağaçtan ses geldi: (Yâ Muhammed!

Sen, Allahın kulu ve Peygamberisin elbet.)

"Rekâne" bunu görüp, îmâna geldi hemen.

Kurtardı kendisini ebedî Cehennemden.