39 - SA'D BİN REBÎ (Radıyallahü Anh)

RESÛLULLAHA SELÂM SÖYLE!

"Sa'd ibni Rebî" dahî, sahâbe-i kirâmdan.

Birinci Akabe'de müslümân olanlardan.

Şöyle ki, Medîneden altı kişi, bir defâ,

Geldiler Hac mevsimi Beytullahı tavâfa.

"Akabe" nâm vâdide, bu mü'minler, bir gece,

Sevgili Peygamberle buluştular gizlice.

O gün, söz verdiler ki Resûl-i müctebâ'ya:

(Aslâ ortak koşmayız Allahü teâlâya.

Kaçınırız tamâmen hırsızlıktan, zinâdan.

Sakınırız hem dahî iftirâdan, yalandan.

Sıkıntı ve darlıkta bulunsak da Vallahi,

Kendi nefsimiz gibi koruruz seni dahî.

İster darlık içinde olalım, ister râhat,

Sana, her hâl-ü kârda edeceğiz itâat.)

"Sa'd ibni Rebî" idi bu zâtların biri de.

Resûl'ün yanındaydı "Uhud" ile "Bedir"de.

Hele Uhud cenginde gösterirdi hayli mertlik.

O mübârek vücûdu, olmuştu delik deşik.

O gün meydana gelen karışıklık ânında,

Cenge devâm etmişti Peygamberin yanında.

Derdi: (Ey Akabe'de Resûle söz verenler!

Sizleri, etrâfına çağırıyor Peygamber.)

Harpten sonra, müşrikler terk edince o yeri,

Suâl etti eshâbtan Allahın Peygamberi:

(Acep Sa'd ibni Rebî sağ mıdır, şehîd midir?

Bunu, kim öğrenip de bize haber getirir?)

Zeyd bin Sâbit diyor ki: Vardım harp meydanına.

Şehîdler arasında seslendim dört bir yana.

Bir cevap gelmeyince, dedim: (Ey ibni Rebî!

Sana selâm söyledi Allahın Peygamberi.

Soruyor ki, acabâ ölü müdür, sağ mıdır?

Bana, bunu öğrenip haber veren var mıdır?)

Bir ses duydum o ara şehîdler arasından.

Dedi: (Resûlullaha selâm de sen de Sa'ddan.

Ve Ona arz eyle ki, Hak teâlâ her zaman,

Korusun kendisini her kazâ ve belâdan,

Ensâra da söyle ki, sözlerini tutsunlar.

Allahın Habîbini çok iyi korusunlar.

Gevşek davranırlarsa bu bâbta eğer onlar,

Hak teâlâ katında, ne mâzeret bulurlar?)

Zeyd bin Sâbit, oradan döndü Resûl katına.

Sa'dın dediklerini arz eyledi zâtına.

Resûlullah o zaman dönüverdi kıbleye.

Mübârek kollarını uzattı ileriye.

Buyurdu ki: (Râzı ol sen Sa'ddan yâ ilâhî!

Bırakmadı cihâdı şehîd olurken dahî.)