32 - ÜMMÜ HİRÂM (HALA SULTÂN)    (Radıyallahü Anhâ)

İLK DENİZ SEFERİ

"Hala Sultân" olarak bilinen bu hanım zât,

Süt teyzesi olurdu Resûlullahın bizzât.

Medîne'de bir evi vardı ki bu hâtunun,

Sık sık ziyâretine giderdi Resûl bunun.

O da, Resûlullaha ederdi ikrâm, izzet.

Bu yüzden kendisine nasîb oldu çok hizmet.

Yine bir gün, o Server bu hâneye varmıştı.

Orada az uyuyup, gülerek uyanmıştı.

Sordu: (Yâ Resûlallah, uyudunuz yatınca.

Hikmeti ne idi ki güldünüz uyanınca?)

Buyurdu: (Ümmetimi gördüm ki ben deminden,

Gemilerle gazâya gidiyorlar denizden.)

Dedi: (Yâ Resûlallah, ne olur duâ eyle.

Ben dahî bulunayım o cenkte onlar ile.)

Kırmadı ricâsını, buyurdu: (Yâ ilâhî!

O deniz seferinde bulundur bunu dahî.)

Hakîkaten hazret-i Osmân'ın emri ile,

Bir sefer düzenlendi, Kıbrıs'a gemi ile.

Eshâb, açılıyordu denize ilk olarak,

Çok sayıda gönüllü etti buna iştirak.

Ebû Zer, Ebüdderdâ ve "Ümmü Hirâm" gibi,

Katıldı bu sefere birkaç büyük sahâbî.

"Ümmü Hiram", o zaman seksenaltı yaşında ,

Şehîd olmak isterdi, bu deniz savaşında.

Vardı islâm ordusu Kıbrıs sâhillerine.

Şöyle teklîf ettiler o Rum kâfirlerine:

(Ya îmâna geliniz veyâ cizye veriniz.

Yoksa savaşacağız, bunu böyle biliniz.)

Rumlar, ilk ikisini reddedince cevâben,

Denizde şiddetli bir cenk başladı âniden.

"Ümmü Hirâm" çok yaşlı olduğu hâlde bile,

Savaştı kılıç elde şehâdet ümîdiyle.

Yerinde duramıyor, acele ediyordu,

"Bir an önce bu fetih gerçekleşse" diyordu.

Onun hâli, herkesi düşürürdü hayrete.

Gençler onu gördükçe gelirlerdi gayrete.

Sonra bir çıkarmayla içerlere daldılar.

Kaçan Rum ordusunu hayli kovaladılar.

Hazret-i "Ümmü Hirâm", o gün, kılıç elinde,

Savaştı arslan gibi atının üzerinde.

Velâkin Larnaka'da, atı tökezliyerek,

Düştü ve şehîd oldu, en son "Allâh!" diyerek.

"Ümmü Hirâm", şimdi de o yerde yatmaktadır.

Kabrinden, yüzyıllarca nûr ve feyz saçmaktadır.