29 - SELMÂN-I FÂRİSÎ (Radıyallahü Anh)

HENDEK GAZÂSI

Nâdiroğullarını, Allahın Sevgilisi,

Medîne'den kovunca, çıkıp gitti cümlesi.

Fitne fesat kaynağı olan bu yehûdîler,

Kimi Şam'a, kimi de Hayber'e yerleştiler.

Lâkin o hâinlerin, Resûlullaha olan,

Kin ve düşmanlıkları çoğaldı hiç durmadan.

Başları olan "Huyey", on-onbeş kimse ile,

Mekke'ye gitti hemen, intikâm gâyesiyle.

Gidip, Ebû Süfyân'la konuştular bu işi.

Resûl'ü kastederek dediler ki: (Bu kişi,

Hem sizin, hem de bizim düşmanımızdır şu an.

Öyleyse vücûdunu kaldıralım ortadan.

Bizler, sonuna kadar sizin yanınızdayız.

Ve aslâ yanınızdan bir adım ayrılmayız.)

Ebû Süfyân dedi ki: (Hemfikiriz ve lâkin,

Biz nasıl güveniriz sizlere bu iş için?

Bizim putlarımıza taparsanız eğer ki,

Doğru dediğinizi anlarız biz de belki.)

O böyle söyleyince, yehûdîler bu kere,

Putlara secde edip, kapandılar yerlere.

Kitaplı kâfir iken onların herbirisi,

Dinlerini terk edip, "Kitapsız" oldu hepsi.

Mekkeli müşriklerle, o hâin yehûdîler,

İslâmı yıkmak için, o gün yemîn ettiler.

Ve harp hazırlığına başladılar hemence.

Komşu kabîlelere adamlar gitti önce.

Onlara, çok para ve dünyâlık vâdederek,

Harbe teşvîk ettiler nutuklar söyliyerek.

Ve Mekke civârında, hemen "Dörtbin" kişilik,

Bir kuvvet çıkıverdi ortaya hemencecik.

İltihak da olunca birçok kabîlelerden,

Müşriklerin sayısı "Onbin"e çıktı hemen.

Resûlullah, toplayıp sahâbe-i güzîni,

Haber verdi küffârın savaşa geldiğini.

Ve onlara sorarak, buyurdu: (Ey eshâbım!

Ne dersiniz, bu harbi biz nerede yapalım?)

Eshâbın ekserîsi dediler ki cevâben:

(Burada cenk edelim, çıkmıyalım bu yerden.)

Selmân-ı Fârisî de söz alarak o anda,

Dedi: (Yâ Resûlallah, bizim Acemistanda,

Bir baskın ihtimâli olunca düşmanların,

Büyük hendek kazarlar etrâfına oranın.)

Resûlullah ve eshâb, bu fikri beğendiler.

Bu tarzda çarpışmaya derhâl karar verdiler.

Resûl'ün emri ile sahâbenin her biri,

Kazmaya başladılar âcilen hendekleri.

Ve hattâ bu iş için, civâr kabîlelerden,

Kazma kürek ve külünk aldılar âriyeten.