|
15 - AMMÂR BİN YÂSİR
(Radıyallahü Anh)
MESCİD-İ NEBÎ
O Server,
Medîne'ye hicret edip gelince,
Bir mescit
inşâsını arzu etti hemence.
Böyle düşünür
iken, Cibrîl aleyhisselâm,
O Resûl’ün
yanına geldi ve verdi selâm.
Dedi: (Yâ
Resûlallah, emrediyor ki Rabbin,
Taş ile
kerpiçten bir, mescit inşâ edesin.)
Bu emr-i
ilâhîyi alır almaz o Server,
Mescit için,
bir “Arsa” düşündüler bu sefer.
"Kusvâ"nın
ilk olarak çöktüğü o arsayı,
Hemen arzu
ettiler gidip satın almayı.
Ve lâkin
sâhipleri dediler ki: (Onu biz,
Satmak değil,
hediye etmek arzu ederiz.)
Peygamber
Efendimiz kabûl eylemediler.
Arsanın
ücretini, fazlasıyle verdiler.
Arsanın
tesviyesi yapılırken bir yandan,
Döktüler
kerpiçleri, hemen öbür taraftan.
Temel atılmak
için, gelindi bir araya.
İlk taşı,
Resûlullah koydular bu binâya.
Sonra
buyurdular ki: (Sen de yâ Ebâ Bekir!
Benimkinin
yanına koymak için taş getir.)
Hazret-i
Ömer'e de buyurdu ki: (Yâ Ömer!
Sen de onun
yanına, taş getir de koyuver.)
Hazret-i
Osmân'a da buyurdu ki: (Yâ Osmân!
Sen de onun
yanına, taş getir de koy şu an.)
Ve hazret-i
Alî'ye buyurdu ki: (Yâ Alî!
Getir,
Osmân'ınkinin yanına koy sen dahî.)
Mescidin
inşâsında, başta Fahr-i kâinât,
Bütün eshâbı
kirâm çalıştı hepsi bizzât.
Resûlullah,
sırtında kerpiç götürüyordu.
Eshâbından
birisi, bu hâlde Onu gördü.
Dedi: (Yâ
Resûlallah, müsâde ederseniz,
Onu ben
taşıyayım, siz zahmet etmeyiniz.)
Lâkin O
buyurdu ki böyle diyen eshâba:
(Ben,
sizden daha fazla muhtâcım bu sevâba.)
Mescidin
inşâsında, daha fazla herkesten,
Peygamber
Efendimiz çalıştı hakîkaten.
En ağır
kayaları, hem de tek başlarına,
Alıp
götürürlerdi, ustaların yanına.
Eshâb böyle
görünce Sevgili Peygamberi,
Daha büyük
bir aşkla çalışırdı her biri.
Hattâ "Ammâr
bin Yâser", herkes bir taşır iken,
Taşıyordu
kendisi “İki kerpic”i birden.
Kerpicin
birisini, Sevgili Peygamberin,
İkincisini
ise, taşırdı kendi için.
Peygamber
Efendimiz görünce onu böyle,
Sırtını
okşıyarak mübârek elleriyle,
Şefkat ve
muhabbetle buyurdu ki: (Ey Ammâr!
Herkes için
bir ecir, sana, iki ecir var.)
|