ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

15 - AMMÂR BİN YÂSİR (Radıyallahü Anh)

MESCİD-İ NEBÎ

 

O Server, Medîne'ye hicret edip gelince,

Bir mescit inşâsını arzu etti hemence.

 

Böyle düşünür iken, Cibrîl aleyhisselâm,

O Resûl’ün yanına geldi ve verdi selâm.

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, emrediyor ki Rabbin,

Taş ile kerpiçten bir, mescit inşâ edesin.)

 

Bu emr-i ilâhîyi alır almaz o Server,

Mescit için, bir “Arsa” düşündüler bu sefer.

 

"Kusvâ"nın ilk olarak çöktüğü o arsayı,

Hemen arzu ettiler gidip satın almayı.

 

Ve lâkin sâhipleri dediler ki: (Onu biz,

Satmak değil, hediye etmek arzu ederiz.)

 

Peygamber Efendimiz kabûl eylemediler.

Arsanın ücretini, fazlasıyle verdiler.

 

Arsanın tesviyesi yapılırken bir yandan,

Döktüler kerpiçleri, hemen öbür taraftan.

 

Temel atılmak için, gelindi bir araya.

İlk taşı, Resûlullah koydular bu binâya.

 

Sonra buyurdular ki: (Sen de yâ Ebâ Bekir!

Benimkinin yanına koymak için taş getir.)

 

Hazret-i Ömer'e de buyurdu ki: (Yâ Ömer!

Sen de onun yanına, taş getir de koyuver.)

 

Hazret-i Osmân'a da buyurdu ki: (Yâ Osmân!

Sen de onun yanına, taş getir de koy şu an.)

 

Ve hazret-i Alî'ye buyurdu ki: (Yâ Alî!

Getir, Osmân'ınkinin yanına koy sen dahî.)

 

Mescidin inşâsında, başta Fahr-i kâinât,

Bütün eshâbı kirâm çalıştı hepsi bizzât.

 

Resûlullah, sırtında kerpiç götürüyordu.

Eshâbından birisi, bu hâlde Onu gördü.

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, müsâde ederseniz,

Onu ben taşıyayım, siz zahmet etmeyiniz.)

 

Lâkin O buyurdu ki böyle diyen eshâba:

(Ben, sizden daha fazla muhtâcım bu sevâba.)

 

Mescidin inşâsında, daha fazla herkesten,

Peygamber Efendimiz çalıştı hakîkaten.

 

En ağır kayaları, hem de tek başlarına,

Alıp götürürlerdi, ustaların yanına.

 

Eshâb böyle görünce Sevgili Peygamberi,

Daha büyük bir aşkla çalışırdı her biri.

 

Hattâ "Ammâr bin Yâser", herkes bir taşır iken,

Taşıyordu kendisi “İki kerpic”i birden.

 

Kerpicin birisini, Sevgili Peygamberin,

İkincisini ise, taşırdı kendi için.

 

Peygamber Efendimiz görünce onu böyle,

Sırtını okşıyarak mübârek elleriyle,

 

Şefkat ve muhabbetle buyurdu ki: (Ey Ammâr!

Herkes için bir ecir, sana, iki ecir var.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan