09 - ABBÂS BİN ABDÜLMUTTALİP       (Radıyallahü Anh)   

AY İLE SÖYLEŞİRDİ

Bir gün hazret-i Abbâs, Allah'ın Resûlü'ne,

Dedi ki: (Bir şey sormak isterim Hazretine.

Kırk günlük idiniz ki, “Ay”la sözleşirdiniz.

Siz ona, o da size, acabâ ne derdiniz?)

Resûlullah buyurdu: (Ey amcam, o gün benim,

Bir şeyle, kuvvetlice bağlanmıştı bir elim.

Ağlıyacak idim ki o acı ve ezâdan,

"Ay", benimle konuşup şöyle dedi o zaman:

"Ağlama, gözyaşından bir damlacık toprağa,

Düşerse, yeşil bir ot bitmez olur bir daha.")

O bunu işitince Allah'ın Habîbinden,

Elini, bir eline vurarak hayretinden,

Dedi ki: (Siz o zaman, henüz bebek idiniz.

Nasıl bu olanları hâtırlıyabildiniz?)

Buyurdu ki: (Evet ben, henüz doğmadan önce,

Olan şeyleri dahî bilirim ince ince.

Peygamberler içinde, kırk yaşına gelmeden,

Peygamber olduğunu, önceden yoktu bilen.

Yalnız Îsâ Peygamber, dünyâya geldiği gün,

Dedi ki: “Ben Allah'ın kulu ve Resûlüyüm.”

Ey amcam, bir de senin kardeşin oğlu vardır.

Henüz doğmadan önce, bunlardan haberdârdır.)

Yine İbni Abbâs'ın annesini, o Server,

Görerek, kendisine verdi şöyle bir haber:

Buyurdu ki: (Ey hâtun, çok yakında senin bir,

Oğlun olacaktır ki, doğunca bana getir.)

Çok geçmeden bir oğlu olmuştu hakîkaten.

Alıp, Resûlullah'a getirdi onu hemen.

Resûlullah, çocuğu aldı ondan severek.

Buyurdu: (Halîfeler babasıdır bu bebek.)

Buna vâkıf olunca "Hazret-i Abbâs" dahî,

Gitti Resûlullah'ın yanına bizâtihî.

Dedi: (Yâ Resûlallah, hiç oğlumuz hakkında,

“Halîfeler babası” dediniz mi yakında?)

Buyurdu ki: (Yâ Abbâs, söyledim öyle, evet.

Çünkü Halîfelerin babasıdır o elbet.

Halîfeler, hep onun zürriyetinden gelir.

"Mehdî" dahî, onlardan gelen bir halîfedir.)

Velhâsıl Resûlullah, nasıl buyurdu ise,

Hakîkaten ayniyle vukû buldu hâdise.

Abbâsî devletinin zîrâ her halîfesi,

"Abdullah bin Abbâs"ın soyundan geldi hepsi.

Yine hazret-i Abbâs diyor ki: (Fahr-i cihân,

Bana ve evlâdıma duâ etse ne zaman,

Kapı eşikleriyle duvarlardan, ekserî,

İşitirdik hepimiz “Âmîn Âmîn” sesleri.)