07 - SA'D BİN EBÎ VAKKÂS (Radıyallahü Anh)

TEK OK'UN YAPTIĞI

Peygamber-i zîşânın her duâsı, ânında,

Hemen kabûl olurdu Hak teâlâ katında.

Meselâ akrabâsı, amcası oğlu olan,

“Abdullah bin Abbâs”a duâ etti bir zaman.

(Yâ Rabbî, Abdullahı âlim yap dinde derin.

Vâkıf eyle sırrına hem Kur'ân-ı kerîmin.)

Resûl’ün duâsıyla “Abdullah ibni Abbâs”,

İslâmî ilimlerde kazandı tam ihtisâs.

Bilhassa “Tefsîr” ile “Hadîs” ilimlerinde,

Zamanının bir teki oldu kendi devrinde.

Sahâbe ve tâbiîn, bu ilimlerde, bizzât,

Onun yüksek ilmine ederlerdi mürâcât.

Yine çok nişâncıydı "Sa'd bin ebî Vakkâs".

Ok atma husûsunda, şaşmazdı oku biraz.

Zîrâ duâ etti ki ona Hakk’ın Habîbi:

(Şaşmasın onun oku hedefinden yâ Rabbî!)

O, Uhud savaşında, okları her çekişte,

Derdi ki: (Yâ ilâhî, bu, senin okun işte.

Senin düşmanlarına atıyorum bunları.

Sen isâbet ettirip helâk et bu küffârı.)

“Sa'd bin ebî Vakkâs” hazretleri, hep o gün,

Düşmana ok atardı emri ile Resûl’ün.

Fırlattığı her bir ok, isâbet ediyordu.

Zîrâ ona, o Server duâ buyuruyordu.

Yine “Uhud” harbinde, birleşerek kâfirler,

Resûlullah'a doğru, birden hücûm ettiler.

O Server, Sa'da doğru seslendi bağırarak:

(Yâ Sa'd, püskürt geriye onları ok atarak!)

Lâkin “Bir tâne” oku kalmış idi o zaman.

İşte o bir tek oku çekti ve attı o an.

Resûl’ün emri ile onu atmış idi ki,

Ok isâbet ederek, devirdi bir müşriki.

Elini, sadağına götürdü sonra yine.

Yok iken, “Bir ok” daha geliverdi eline.

Çünkü Resûlullah'ın duâsı vardı onda.

Oku çekip, yayına yerleştirdi ânında.

O oka, dikkatlice baktı Sa'd hazretleri.

Gördü ki, attığı ok dönüp de gelmiş geri.

Fırlattı aynı oku, küffârın üzerine.

Müşriklerden birisi, düşerek öldü yine.

Elini, sadağına götürdü sonra hemen.

“Bir ok” daha çekti ki, "Aynı ok"tu gerçekten.

Onu dahî atarak, öldürdü bir kâfiri.

“Aynı ok”, sadağına tekrardan döndü geri.

“Sa'd bin ebî Vakkâs”, o bir tek okla, o gün,

Öldürdü çok kâfiri duâsıyla Resûl’ün.

Hattâ Resûlullah'ın mûcizesi eseri,

Koca müşrik ordusu, püskürtüldü hep geri.