04 - ÂİŞE-İ SIDDÎKA (Radıyallahü Anhâ)

NİKÂHIYLA ŞEREFLENDİ

Mustalık oğulları kavminin, o zamanlar,

Bir reîsi vardı ki, "Hâris bin ebî Dırâr".

Peygamber-i zîşânla savaşmak için bu zât,

Etrâfına çok adam toplamıştı o bizzât.

Onlardan herbirinin, silâh verdi eline.

Sonra yürüyecekti Medîne üzerine.

Ve lâkin Resûlullah, “hazret-i Büreyde”yi,

Gönderdi ki, öğrensin gidip bu hâdiseyi.

“Büreyde”, kolaylıkla herşeyi öğrenerek,

Allah'ın Resûlü'ne haber verdi dönerek.

“Yediyüz” kişilik bir kuvvet ile o Server,

Çıkıp, o kâfirlerin üstüne etti sefer.

Bir yerde karargâhı kurarak en nihâyet,

Önce, o müşrikleri islâma etti dâvet.

Onlar, islâmiyyeti kabûl eylemediler.

Ve hattâ “Ok atarak” buna cevap verdiler.

O zaman Resûlullah, verdi bir “Hücûm!” emri.

Mücâhidler bir anda atıldılar ileri.

"Âişe-i Sıddîka" ve "Ümmü Seleme" de,

Vardı Resûlullah'ın yanında bu seferde.

On kişi öldürüldü bir anda müşriklerden.

Kabîlenin reîsi, korktu ve kaçtı cenkten.

Sonra diğerleri de kaçtılar ona bakıp.

“Beşyüz”ü esîr oldu ve lâkin yakalanıp.

Kabîle reîsinin kızı "Berre" de yine,

Gazâda esîr düştü mü'minlerin eline.

Taksîmde "Sâbit ibni Kays”a düştü bu kadın.

Sonra, huzûrlarına geldi Resûlullah'ın.

Dedi: (Kavuşmam için hemen hürriyetime,

Dokuz altın götürmem gerekir sâhibime.

Lâkin dokuz altınım yok ki ona vereyim.

Sizin yardımınızı istiyebilir miyim?)

Onu, Resûl-i ekrem satın aldı o sâat.

Sonra da kendisine acıyıp, etti âzâd.

İslâma dâvet etti sonra da onu hemen.

O da îmân eyledi hiç tereddüt etmeden.

Müslümân olmasına çok sevinip o Server,

Nikâhları altına aldı onu bu sefer.

Sonra "Berre" ismini, o günden îtibâren,

"Cüveyriyye” olarak değiştirdiler hemen.

Bu olup bitenleri görünce sahâbîler,

Hepsi, esîrlerini hemen âzâd ettiler.

Dediler: (Annemizin akrabâlarını, biz,

Hizmetçi kullanmaktan artık hayâ ederiz.)

Zîrâ Resûlullah'ın mübârek zevceleri,

Bu ümmetin "annesi" sayılırlar her biri.

Âişe vâlidemiz der ki: (Cüveyriyye'den,

Hayırlı, bereketli bir kadın görmedim ben.)