03 - FÂTIMATÜZ ZEHRÂ (Radıyallahü Anhâ)

NASIL SIĞDI KALBİNE?

Peygamber Efendimiz, hazret-i Alî ile,

Bir gün oturuyordu mübârek evlerinde.

Bir ara dâmâdına sordu ki şu suâli:

(Allahü teâlâ'yı sever misin yâ Alî?)

O şöyle arz etti ki buna cevap olarak:

(Evet yâ Resûlallah, seviyorum muhakkak.)

O Server, bu cevâbı ondan dinlediğinde,

Tekrar suâl etti ki: (Sever misin beni de?)

O yine cevâbında dedi: (Yâ Resûlallah!

Zâtı âlînizi de çok seviyorum Vallah.)

Buyurdu ki: (Yâ Alî, seversin elbette ki,

Zevcen Fâtıma'yı da seviyor musun peki?)

O (Evet) deyince de, buyurdular ki yine:

(Peki sevgin var mıdır Hasan ve Hüseyin'e?)

Buna da (Seviyorum) diye arz edince hem,

Ona, şöyle bir suâl sordu ki Fahr-i âlem:

(Yâ Alî, hepsini de seviyorum diyorsun.

Sen bunları, bir kalbe nasıl sığdırıyorsun?)

Bunu, hazret-i Alî cevaplıyamadı tam.

“Hazret-i Fâtıma”ya söyledi evde akşam.

O dahî kendisine söyledi ki: (Yâ Alî!

Niçin cevaplamadın böyle kolay suâli?

Hak teâlâyı sevmen, îmân ve akıldandır.

Resûl'ü sevmen ise, yine îmânındandır.

Eşin olduğum için, seviyorsun hem beni.

Ve tab'an seviyorsun Hasan ve Hüseyini.)

Hazret-i Fâtıma'dan öğrenerek o gece,

Gelip Resûlullah'a arz eyledi hemence.

O Server buyurdu ki lâkin ona bakarak:

(Bu meyva, Peygamberlik ağacındandır ancak.)

Yâni Peygamberimiz demek istediler ki:

(Bu cevap senin değil, Fâtıma'nındır belki.)

Hazret-i Fâtıma'yı, vaktâ ki Fahr-i âlem,

Aliyyül Mürtezâ'ya nikâhladığı zaman,

Buyurdu: (Kadınların en iyisini, yine,

Erkeklerin içinden verdim en iyisine.

Sonra ben, Fâtıma'yı, Alî'ye vermem için,

Allahü teâlâdan aldım emir ve izin.

Allah, her Peygamberin neslini, kendisinden,

Benim sülâlemi de, yaratmıştır Alî'den.)

Bir gün de buyurdu ki: (Benim evimdekiler,

Nuh aleyhisselâmın gemisi gibidirler.

Onlara tâbi olan, selâmet bulur mutlak.

Tâbi olmıyan ise, helâk olur muhakkak.)

Yine Peygamberimiz, sahâbeye hitâben,

Bir gün de buyurdu ki: (Ağaca benzerim ben.

Fâtıma, bunun kökü ve Alî gövdesidir.

Hasan ve Hüseyin de, ağacın meyvesidir.)