ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - HATÎCETÜL KÜBRÂ (Radıyallahü Anhâ)

NİÇİN ÜZÜLÜYORSUN?

 

Hatîce vâlidemiz” Resûl'le nişânlıyken,

Şöyle haber gönderdi o Resûl'e gizliden.

 

(Etrâftan diyorlar ki: "Sen bu zenginliğinle,

Nasıl evleniyorsun öyle fakîr biriyle?”

 

Bu dedikoduları bertaraf etmek için,

Bizim eve, az bir şey çeyiz gönderir misin?

 

Ben, o gelen şeyleri, çoğaltıp bendekiyle,

Herkese gösteririm "Senden gelen mal" diye.)

 

Allah'ın Sevgilisi, alınca bu haberi,

İnsanlık îcâbıyla mahzûn oldu kalpleri.

 

Zîrâ göndermek için hazret-i Hatîce'ye,

Hiç de mâlik değildi, az bir mal ve akçeye.

 

"Kimden ödünç alayım?" diye düşünür iken,

Hâtırına, “hazret-i Ebû Bekr” geldi birden.

 

Ve onun dükkânına yürüdü bir an önce.

Kapıda karşıladı, o, Resûl’ü görünce.

 

Dedi: (Sevgili dostum, bir şey mi üzdü sizi?

Düşünceli görürüm zîrâ hazretinizi.)

 

Buyurdu: (Yâ Ebâ Bekr, bu gün ben Hatîce'ye,

Göndermem gerekiyor bir şeyler çeyiz diye.)

 

Dedi ki: (Bu iş kolay, niçin üzülüyorsun?

Benim ne malım varsa, yoluna fedâ olsun.

 

Az önce haber aldım, bir “Kervan”ım gelecek,

Şam'a göndermiş idim, şimdi şehre girecek.

 

Hepsi “Yetmiş” devedir, yüklüdür çok mal ile.

O kervan sizin olsun bilcümle mallarıyle.

 

“Kervan”ı, Hatîce'ye gönder “Çeyiz” olarak.

Yeter ki, kalbinize toz konmasın en ufak.)

 

O dediği kervan da, şehire girdi o an.

Dedi: (Bakın göründü, geliyor işte kervan.)

 

Hazret-i Ebû Bekir, durdurdu kervanını.

İpekli kumaşlarla, donattı her yanını.

 

Hem görmeleri için bunu insanların da,

Dolaştırdı kervanı Mekke sokaklarında.

 

Mekke halkı görünce “Yetmiş” yüklü deveyi,

Dediler: (Hiç görmedik böyle çok hediyeyi.)

 

Ateş düştü kalbine Onu kıskananların.

Ve eridi içleri, kötü fesatçıların.

 

Hatîce vâlidemiz” yirmibeş yıl, berdevâm,

O Server'e hizmette gösterdi çok ihtimâm.

 

Meselâ Resûlullah üzülseydi bir şeye,

Eve gelip söylerdi, hazret-i Hatîce'ye.

 

Peygamber Efendimiz, ona bir gün dedi ki:

(Ey Hatîce, Rabbimiz bana emreyledi ki,

 

"Müjde ver Hatîce'ye, de ki, Allah, Cennette,

Sana, beyaz inciden köşk verecek elbette.

 

Olmıyacak orada sıkıntısı, kederi.

Artacak ebediyyen hem dahî nîmetleri.")

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan