ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - HATÎCETÜL KÜBRÂ (Radıyallahü Anhâ)

ALLAH'IN EMRİ İLE

 

Nihâyet “Ebû Tâlip” ve sâir akrabâlar,

Hazırlıkları yapıp, yola revân oldular.

 

Hazret-i Hatîce”nin dâveti üzerine,

Gittiler hep birlikte onun dünürlüğüne.

 

Hazret-i Hatîce de, hânesinin içini,

Donatıp, çağırdı hep cümle hizmetçisini.

 

Bu muazzam nîmetin şükrânesi olarak,

Bütün zînetlerini, onlara etti infâk.

 

Ve yine o Server'in şeref ve hürmetine,

Kavuşturdu onları tek tek hürriyetine.

 

Az sonra “Ebû Tâlip” ve yanında dünürler,

Hazret-i Hatîce'nin hânesine geldiler.

 

Evvelâ “Ebû Tâlip” izinle girdi söze.

Dedi ki: (Ey cemâat, hamd olsun Rabbimize.

 

Ki, bizi evlâdından kıldı "Halîlullah"ın.

Ve yine muhâfızı eyledi Beytullah'ın.

 

Mâlumunuz, benim bir yeğenim vardır ki hem,

Onun fazîletine, şâhittir cümle âlem.

 

Kureyş'te en şerefli, en üstün kimse Odur.

Onun fazîletleri, sizce dahî mâlumdur.

 

Gerçi malı, parası, az'sa da bu aralar,

Lâkin böyle şeylere, olunmaz hiç îtibâr.

 

Bu mübârek yeğenim, Allah'ın emri ile,

Kızınız “Hatîce”yi istiyor helâlliğe.

 

Bilin ki, Onun şânı yüksek olsa gerektir.

Şimdi istediğiniz "Mehir” miktârı nedir?)

 

“Ebû Tâlib”ten sonra, “Varaka bin Nevfel” de,

Onu tasdîk edici konuşma yaptı hem de.

 

Sonra da Hatîcenin amcası “Amr bin Esed”,

Söz alıp arzetti ki: (Kabûl ettik biz elbet.

 

Yeğenim Hatîce bint Hüveylid'i, ben dahî,

Verdim hem Muhammed bin Abdullah'a Vallahi.)

 

Mehir, bir rivâyette "Yirmi deve" idi hem.

Bir rivâyette ise, gümüştü “Beşyüz dirhem”.

 

O gün “Peygamberimiz” ve “hazret-i Hatîce”,

Nikâhları kıyılıp, evlendiler böylece.

 

Ve o gün, “Ebû Tâlip” deve kesip bir adet,

Düğün için, herkese verdi büyük ziyâfet.

 

Hatîce vâlidemiz” bütün mâl-ü mülkünü,

Hemen Resûlullah'a hibe etti o günü.

 

Ve dedi ki: (Bu mallar, benim değil, hep senin.

Çekme maîşet için minnetini kimsenin.

 

Bu günden îtibâren, ben de sana muhtâcım.

Sensin benim herşeyim, sensin benim baş tâcım.)

 

Resûlullah, onunla evlendi böylece ilk.

Ve tam “Yirmibeş sene” sürmüştü bu evlilik.

 

Hatîce vâlidemiz, hem oldukça hayatta,

Başka bir kadın ile hiç evlenmedi hattâ.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan