04 - HAZRET-İ ALÎ (Radıyallahü Anh)

BEN ONDANIM, O BENDEN  

“Uhud”da, kâfirlerin gâyesi yine tekti.

O da, bir fırsat bulup, "Resûlü öldürmek"ti.

Lâkin bu, zordu gâyet, zîrâ eshâb-ı kirâm,

Resûl'ün etrafında, "halka" olmuşlardı tam.

Ona gelen her türlü hücûmlara, her sâat,

Siper oluyorlardı, bedenleriyle bizzât.

Buna rağmen müşrikler, fırsat bulup bir ara,

Yaklaşmışlar idi ki, Resûl-i kibriyâya.

Peygamber Efendimiz, görür görmez bu hâli,

Buyurdu ki: (Şunlara hücûm eyle yâ Alî!)

O, kılıca sarılıp, derhâl hücûm ederek,

Düşmanın üzerine, saldırdı kükreyerek.

Amr ibni Abdullah'ı, öldürdü vurup hemen.

Diğerlerini ise, kaçırttı o bölgeden.

Bir aralık kılıcı, ikiye bölününce,

O Server, “Zülfikâr”ı verdi ona hemence.

Yine hücûm olmuştu, o ara müşriklerden.

Buyurdu ki: (Yâ Alî, bunları def et benden!)

Yine Hazret-i Alî, çekerek Zülfikâr'ı,

Dağıttı bir hamlede, hücûm eden küffârı.

Bunu görüp Cebrâil, geldi Resûl katına.

Aliyyül Mürtezâ'yı, eyledi meth-ü senâ.

Peygamber Efendimiz, buyurdu ki cevâben:

(Ey Cibrîl, elbette ki ben ondanım, o benden.)

Cibrîl aleyhisselâm, bu sözün üzerine,

(Ben de ikinizdenim) diye arz etti yine.

Bu sırada, bir nidâ duyuldu ki âşikâr:

(Yiğitlerden Alî ve kılıçlardan Zülfikâr.)

Küffârın tek hedefi, "Resûlullah"tı bizzât.

Lâkin eshâb-ı kirâm, vermiyordu hiç fırsat.

Resûl'ün etrâfında, et'ten bir duvar gibi,

Kale oluşturdular, otuz kadar sahâbî.

Ona gelen oklara, o mümtâz sahâbîler,

Kendi bedenlerini ettiler kalkan, siper.

Birçoğu, ona gelen oklara karşı durup,

O Resûl'ün önünde, şehîd oldu vurulup.

Bir ara, müşriklerin sancağını taşıyan,

“Talha bin Ebî Talha”, meydana çıktı o an.

Sonra da seslendi ki: (Kendisine güvenen,

Var ise, çarpışmaya, karşıma çıksın hemen!)

Kâfir, çok gurûrlu ve kibirliydi bir hayli.

Onun da karşısına, çıktı “Hazret-i Alî.”

Kâfir, baştan ayağa bürünmüştü zırhlara.

Allah Arslanı Alî, "Tekbîr" aldı o ara.

Öyle kılıç çaldı ki, sancak tutan kâfire,

Başı kopup, sancağı, düşüverdi yerlere.

Resûlullah ve eshâb, tekbîrler aldı o an.

İnledi yer gök o gün, tekbîr sedâlarından.