04 - HAZRET-İ ALÎ (Radıyallahü Anh)

KIYMETLİ SÖZLERİ

“Alî bin ebî Tâlip”, evliyânın pîridir.

Sözleri hikmetli ve kalplere te'sîrlidir.

Birgün de buyurdu ki: (Yaşlanıp da bir insan,

Rabbini tanıyarak gitmesi bu dünyâdan,

Küçük yaşta ölüp de, hiç sorgusuz, suâlsiz,

Cennete girmesinden, hayırlıdır şüphesiz.)

Birgün de buyurdu ki: (Kalpler, bir kap gibidir.

Hayırla dolu olan, en hayırlı bir kalptir.

Takvâ sâhibi kişi, korkar Hak teâlâdan.

Ve Allah korkusuyla, sakınır her günâhtan.)

Birgün de buyurdu ki: (İlimsiz ibâdetten,

Hayır gelmez kula hem, ihlâssız amellerden.)

Birgün de buyurdu ki: (Mü'minin en iyisi,

Daha çok olanıdır, gayriye fâidesi.)

Buyurdu: (İyilikte bulun her müslümâna.

Velev ki teşekkürde bulunmasın o sana.

Dost ve arkadaşları toplayıp yemek vermek,

Köle âzâd etmekten, sevimlidir bana pek.)

Yine o buyurdu ki: (Sizin en hayırlınız,

Her günâhta, istiğfâr edendir istisnâsız.

Öyle devir gelir ki, zengin olması için,

Cimrilik göstermesi lâzım gelir kişinin.

Ve hattâ zulm etmeden, hükümdârlık yapılmaz.

Bir menfaat olmadan, kimseyle konuşulmaz.

Bu zamana kavuşan, korursa kendisini,

Rabbimiz verir ona, elli "Sıddîk" ecrini.

Öyle zaman gelir ki, günâha tövbe eden,

Az olur, insanların hattâ onda birinden.

Sonraki zamanlarda, daha da az bulunur.

Öyle zaman gelir ki, artık hiç kalmaz olur.)

Birgün de buyurdu ki: (Kim ki her fenâlıktan,

Kurtulmak istiyorsa, dilini tutsun her an.

Hayra niyet edince, hemen yap ki acele,

Çünkü nefsin caydırır, seni bir bahâneyle.)

Birgün de buyurdu ki: (Dünyâ bâkî değildir.

Derdi de, nîmeti de, birgün gelir tükenir.)

Yine şöyle buyurdu birgün Hazret-i Alî:

(İki husûs vardır ki, bozar aklı, tedbîri.

Bunlardan birincisi, çok acele etmektir.

Biri de, olmayacak şeyleri istemektir.)

Birgün de buyurdu ki: (Edeb gibi bir mîrâs,

İlim gibi bir şeref, akıl gibi mal olmaz.)

Birgün de buyurdu ki: (İstişâre etmeden,

Doğruya, hakîkate ulaşılamaz hemen.)

Birgün de buyurdu ki: (Tembellik edilince,

Yıpratır o insanı, vaktinden daha önce.)

Yine Hazret-i Alî, buyurdu son olarak,

(Öksüz bir yavrucağı, zulüm olur ağlatmak.)