ŞİİRLERLE MENKIBELER

DÖRT BÜYÜK HALİFE

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

04 - HAZRET-İ ALÎ (Radıyallahü Anh)

RESÛL'ÜN DUÂSI İLE

 

Küffârdan bir bahadır vardı ki “Amr” adında,

Hendek günü, küffârın içinde vardı o da.

 

“Alî bin ebî Tâlip”, emri ile Resûl'ün,

O Amr'ın karşısına, yiğitçe çıktı o gün.

 

Dedi: (Yâ Amr, işittim, yemîn etmişsin ki sen,

Bir Kureyşli, iki şey isterse eğer benden,

 

Muhakkak birisini, ederim hemen ifâ.

Doğru mu, böyle bir şey söyledin mi bir defâ?)

 

Amr cevâben dedi ki: (Evet, doğru yâ Alî!

Böyle bir şey demiştim, bilir cümle ahâlî.)

 

Buyurdu ki: (Bilirsin, ben dahî Kureyştenim.

Benim de şimdi senden, vardır iki isteğim.

 

Birincisi şudur ki, îmân et de şimdiden,

Kurtar şu vücûdunu, cehennem ateşinden.)

 

Amr dedi: (Bu teklîfi, aslâ kabûl edemem.

İkincisi ne ise, onu söyle sen hemen.)

 

Hazret-i Alî dahî, buyurdu ki o vakit:

(Öyleyse sen bu cengi bırakıp, Mekke'ye git!)

 

Amr dedi: (Ebû Bekr'in, Osmân'ın ve Ömer'in,

Başlarını kesip de, öyle geri dönerim.)

 

Kâfirin bu sözünü, duyunca Şâh-ı merdân,

Gayretine dokunup, gadaba geldi o an.

 

Gürledi ki: (Ey ahmak, bu kolay sanma sakın!

Ben izin verir miyim, onlara dokunasın.)

 

Amr dedi ki: (Yâ Alî, dikkat eyle lâfına.

Sen henüz doymamışsın, bu dünyânın tadına.

 

İstemem, bu genç yaşta öldüreyim seni ben.

Kaldırmam kılıcımı gençler için katiyyen.)

 

O dahî kükredi ki: (Ama ben, seni bugün,

İnşallah öldürürüm, duâsıyla Resûl'ün.)

 

O, bu sözü duyunca, kan sıçradı beynine.

Derhâl atından inip, saldırdı üzerine.

 

Çok şiddetli bir kılıç vurdu ise de, lâkin,

Kalkanı parçalandı, sırf Hazret-i Alî'nin.

 

Artık hamle sırası, gelmişti Mürtezâ'ya.

"Zülfikâr"ı, bir anda kaldırarak havaya,

 

İndirdi şimşek gibi, kâfirin ensesinden.

Ayırdı bir vuruşta, başını gövdesinden.

 

Kafası, miğferiyle uçarken bir tarafa,

Kanları, oluk gibi, fışkırırdı etrâfa.

 

En çok güvendikleri Amr'ı, "Hazret-i Alî",

Öldürünce, küffârın çok bozuldu morali.

 

Geçmişti beş müşrik de, hendekten bu tarafa.

Ve Hazret-i Alî'ye, saldırdılar bu defâ.

 

Eshâb da bunu görüp, oraya koşuştular.

O zırhlı kâfirlerle, dişe diş boğuştular.

 

Kâfirler, o hendeği çok güçlükle aşarak,

Böylece cânlarını kurtardılar kaçarak.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan