|
03 - HAZRET-İ OSMÂN
(Radıyallahü Anh)
BOŞUNA UĞRAŞMA!
Talha ibni
Abdullah, bize şöyle nakleder:
Bir hadîs-i şerîfte, buyurdu ki o Server:
(Nasıl her
Peygamberin, bir arkadaşı vardır.
Benim de, Cennetteki arkadaşım Osmân’dır.)
Ve yine
Resûlullah, sahâbe-i kirâmdan,
Bâzısıyla, bir yerde bulunurken bir zaman,
Anlatırdı yakında doğacak fitneleri.
O sırada öteden, yürüyüp geçti biri.
O şahsı göstererek, buyurdu ki: (Bu, o gün,
Yolunda olacaktır Allah ve Resûlünün.)
Onun kim
olduğunu, eshâb merak ettiler.
Baktılar ki, “Osmân bin Affân”mış o zât meğer.
Sonra buyurdular ki peşinden bunun hemen:
(Bu şahıs, o fitnede katledilir
mazlûmen.)
Hazret-i Âişe
de, şöyle rivâyet eder:
Bir hadîs-i şerîfte, buyurdu ki Peygamber:
(Yâ Osmân,
Hak teâlâ, sana, “Hilâfet” denen,
Bir gömlek giydirecek, henüz hayâtta iken.
Onu almak isterse eğer ki münâfıklar,
Çıkarma sakın onu, bana gelene kadar.)
Vaktâ ki, o
fitneler çıktı ve daha sonra,
Münâfıklar, evini ettiler muhâsara.
Bu hadîs-i şerîfi hâtırlayıp o hemen,
Bilerek çekilmedi, kendisi hilâfetten.
Şöyle nakledilir ki onun hakkında yine:
Vaktâ ki îmân edip, girdi islâm dînine.
Amcası düşman olup, bu yüzden çok defâlar,
Yaptı hiç acımadan, çok ezâ ve cefâlar.
Öyle çok uğraştı ki, "dîninden dönsün" diye,
Yaptığı zulümleri, imkân yok vasfetmeye.
En sonunda usanıp, dedi: (Hayret yâ Osmân!
Sana, bunca eziyet ettim de nice zaman,
Yine
atalarının dînine dönmüyorsun.
Sen nasıl bu cefâya tahammül ediyorsun?)
Dedi ki:
(Amcacığım, bana, şimdiye kadar,
Yaptığının yüz katı, yapsan da çok cefâlar,
Yine
dönmeyeceğim bu dînimden ben aslâ.
Sen boşa
zahmet çekip, kendini yorma fazla.
Çünkü ben, doğru olan, hak din üzerindeyim.
Hak yolu bırakıp da, bâtıla döner miyim?)
Çok şaşırdı
amcası, onun dediklerine.
Ve eziyet etmekten, vazgeçti yeğenine.
"Hazret-i Osmân" dahî, eziyetten kurtulup,
Resûl-i müctebânın, yanına gitti koşup.
Malını ve cânını, dîn-i islâm yolunda,
Severek fedâ etti, Resûlullah uğrunda.
İslâma, malı ile, çok hizmetler etmiştir.
Ve aslâ o Resûlden, hiç yüz çevirmemiştir.
|
