02 - HAZRET-İ ÖMER (Radıyallahü Anh)

ŞEHÎD EDİLİŞİ

"Ömer ibnil Hattâb"a, gelerek Kâ'b-ül Ahbâr,

Vefât edeceğini, haber verdi âşikâr.

Dedi ki: (Ey Halîfe, okumuştum Tevrât’ta.

Bil ki, senin üç günlük ömrün kaldı hayâtta.)

Buyurdu ki: (Râzıyız Allahın takdîrine.

O nasıl yazdı ise, elbet gelir yerine.)

O günlerde bir köle, “Ebû Lü’lü” adında,

Ömer ibnil Hattâb’ın, gelip durdu yanında.

“Fazla para istiyor”, diyerek kendisinden,

Şikâyette bulundu, ona efendisinden.

O, ne istediğini, sordu efendisinin.

Dedi ki: (İki dirhem istiyor her gün için.)

Sordu ona bu sefer: (San'atın nedir?) diye,

O da, bir ikisini söyledi Halîfeye.

(Bu san'atlara göre, fazla değil bu para.)

Buyurup, kendisine, söyledi ki o ara:

(Bir de, yel değirmeni yapmakmış senin işin.

Yapar mısın acabâ, bir tek de benim için?)

Dedi: (Yapacağım ki, sana ben bir değirmen,

Bu, şarktan garba kadar, duyulacak her yerden.)

O zaman eshâbına buyurdu ki Halîfe:

(Bu, beni öldürmeyi istiyor bu lâfiyle.)

Eshâbı dediler ki: (Yâ emîr-el mü'minîn!

Öyleyse öldürelim, yeter ki siz emredin.)

Cevâben buyurdu ki: (Buna, yok dinde cevâz.

Zîrâ öldürmedikçe, kimseye kısas olmaz.)

"Ebû Lü’lü" kâfiri, o günden sonra, bizzât,

Onu öldürmek için, kolluyordu hep fırsat.

Bir sabah namâzını, kıldırırdı ki, birden,

Sapladı bıçağını, hem de altı yerinden.

Ayrıca on kişi de, o gün yaralandılar,

Dokuzu, bu sebeple, sonra şehîd oldular.

Hâtırladı Halîfe, “Kâ’b”ın o dediğini.

Dedi: (Hakkın takdîri, bugün buldu yerini.)

Sahâbe-i kirâmı, toplayıp daha sonra,

Yaralı vaziyette, suâl etti onlara:

Buyurdu: (Ey insanlar, beni öldürsün diye,

Siz mi emir verdiniz, yoksa Ebû Lü’lü’ye?)

Onlar: (Hâşâ, böyle şey aslâ yoktur) diyerek,

Onu te'mîn ettiler, hepsi yemîn ederek.

O zaman buyurdu ki: (Hamd olsun Rabbimize.

Olmadım bu ümmetin katlettiği bir kimse.

Bir yehûdî elinde şehîd oldum) diyerek,

Hamdeyledi Allaha, fazla üzülmeyerek.

Sonunda şehîd oldu, aldığı o yaradan,

Bize, şefâatini nasîb etsin Yaradan.