ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

32 - ESHÂB-I KEHF

HÂLEN DE UYUYORLAR

 

Yemlîhâ'dan duyunca, İsmini "Dokyânus"un,

Dediler: (Hikâye mi, bize anlatıyorsun?

 

Üçyüz seneden fazla oluyor o öleli.

Ve yalan söylediğin, iyice oldu belli.)

 

"Yemlîhâ", kaldığından çâresizlik içinde,

Başlarından geçeni, dedi netîcesinde.

 

Dedi: (Dün burdan çıkıp, girdik bir mağaraya.

Bu gün de, ekmek için, inip geldim buraya.

 

Ben size hakîkati, doğruyu söylüyorum.

Bildiğim bu kadardır, başka şey bilmiyorum.)

 

Hâdise, hükûmete aksetti en nihâyet.

Hükümdâr, "Teodüs" nâm bir sâlih zâttı gâyet.

 

Ve lâkin kâfir idi o devrin insanları.

Dirilmeyi, bir türlü almazdı akılları.

 

Çok üzülüp, sonunda, Rabbine duâ etti:

(Yâ Râb, inkâr ediyor bu kavim âhireti.

 

Sen bir hârikulâde göster bu kimselere.

İnansınlar öldükten sonra da dirilmeye.)

 

İşte tam o sırada, "Yemlîhâ" ve polisler,

Hükümdâr Teodüs'ün huzûruna girdiler.

 

Dediler: (Hükümdârım, bu kişi, fevkalâde,

Şeylerden bahsediyor, emrinize âmâde.)

 

"Yemlîhâ" anlatınca başından geçenleri,

Mağaraya giderek, gördüler o gençleri.

 

Ayrı ayrı sarılıp her birinin boynuna,

Sevindi, duâsının kabûl olunduğuna.

 

Zîrâ devlet erkânı ve bütün yakınları,

Bu hârikulâdeyi gördüler ayrı ayrı.

 

Din ve îmânlarını korumak gâyesiyle,

Hicret eden gençlerin, kudret-i ilâhîyle,

 

"Üçyüz sene" uyuyup ve uyandıklarını,

Görünce, anladılar âhiret hayâtını.

 

Hükümdâr, mağaradan ayrılacağı vakit,

Kapısının önünde, inşâ etti bir mescit.

 

Lâkin zaman geçip de, görünce mescit hasar,

Osmânlı sultânları, yaptılar onu tekrâr.

 

Vedâ edip gidince oradan yerlerine,

"Eshâb-ı Kehf", uykuya daldılar tekrâr yine.

 

Resûlullah devrinde, hazret-i Ebû Bekir,

Hazret-i Alî ile, oraya gitmişlerdir.

 

İkinci kez uyanıp, onlarla görüştüler.

(Biz de, Resûlullaha îmân ettik) dediler.

 

Onlar da vedâ edip, ayrılırken oradan,

Duâ talep ettiler, hepsi Resûlullahtan.

 

"Hazret-i Mehdî"nin de, zamanında bu gençler,

Uyanıp, kendisine çok hizmet edecekler.

 

Onun askeri olup, gece gündüz yanında,

Hizmet edeceklerdir küffârla savaşında.

 

Âlimler buyurur ki, (Bu yedi bahtiyârlar,

Hak teâlâ katında, çok kıymet kazandılar.

 

Nerede bulunursa, bunların isimleri,

Hıfz eder Hak teâlâ, her belâdan onları.

 

Bu isimler, tarlanın, dört köşesine şâyet,

Gömülürse, mahsûlde olur bolluk, bereket.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan