13 - YÛSÜF ALEYHİSSELÂM

GÖZLERİ AÇILDI

Yûsüf aleyhisselâm tanıtıp kendisini,

O gün kardeşlerinin affeyledi hepsini.

Ve hemen suâl etti babasını onlardan.

Dediler ki: (Çok üzgün senin ayrılığından.

Ağlıyor devâm üzre, gece ve gündüzleri.

Hattâ çok ağlamaktan görmez oldu gözleri.)

Yûsüf aleyhisselâm, onların sözlerinden,

Üzülüp, gömleğini çıkardı üzerinden.

Eliyle teslîm edip, onu kardeşlerine,

Buyurdu: (Sürün bunu babamın gözlerine.

Babam, benim kokumu alınca bu gömlekten,

Allahın izni ile kurtulur görmemekten.

Sonra, anne babamla bütün ailenizi,

Alıp bana getirin, beklerim hepinizi.)

Ayrıca babasına mektûp yazıp o sıra,

Dedi: (Teşrîfinizi bekliyorum Mısır'a.)

O "Gömlek"le "Mektûp"u alarak kardeşleri,

Tekrâr gelmek üzere döndüler hepsi geri.

Vaktâ ki o kâfile koyuldular yollara,

Yâkub Nebî dedi ki yanında olanlara:

(Yaşlılık sebebiyle, hakkımda eğer ki siz,

Aklına halel geldi demiyecek iseniz,

Size, bir hakîkati diyeyim ki ben bugün,

Şu anda kokusunu alıyorum Yûsüf'ün.)

O böyle buyurunca, yanında bulunanlar,

Onun bu sözlerine hiç inanamadılar.

Dediler: (Sen Yûsüf'ü hiç unutamıyorsun.

Hattâ ona kavuşmak ümîdi taşıyorsun.

Halbuki yıllar oldu o gideli bu ilden.

Sen ise, hâlâ onu düşürmezsin dilinden.)

Onlar böyle söylerken, o anda oğulları,

Bir müjdeli haberle aşıyordu yolları.

Yehûdâ ismindeki oğlu, o gömlek ile,

"Müjde"yi, babasına getirdi öncelikle.

Zîrâ kardeşlerine, o dedi ki gelirken:

(Yûsüf'ü, yıllar önce ayırmıştık evinden.

Sonra, "Kurt yedi" deyip ve kanlı gömleğini,

Ben götürüp, üzmüştüm babamızın kalbini.

Şimdiyse bu gömleği, ona ben götüreyim.

Hiç olmazsa bu sefer onu sevindireyim.)

Velhâsıl çıkageldi Yehûdâ "gömlek" ile.

"Müjde"yi, babasına o verdi böylelikle.

O, alıp gözlerine sürer sürmez gömleği,

Bahşetti Hak teâlâ ona tekrâr görmeyi.

Oğlunun kokusunu, Yâkub aleyhisselâm,

O gömlekten alınca, açıldı gözleri tam.

Sonra, öbürleri de gelip pederlerine,

O emânet "mektûb"u verdiler kendisine.

Yâkub aleyhisselâm açılınca gözleri,

Hemen oğullarına buyurdu şu sözleri:

(Size dememiş miydim hani daha evvelden,

Sizin bilmediğiniz şeyleri bilirim ben.)

"Sizin bilmediğiniz şey"den, onun murâdı,

Oğlu Yûsüf Nebî'nin hayâtta olmasıydı.