ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

09 - LÛT ALEYHİSSELÂM

HANIMI İHÂNET ETTİ

 

"Lût aleyhisselâm"ın, kavmini helâk etmek,

Üzere, Hak teâlâ göndermişti üç melek.

 

Hem de o melekleri, bu kavmin helâkine,

Gönderirken, onlara emretmişti ki yine;

 

(Bu kavmin azgınlığı hakkında, Lût Nebî'nin,

Tam dört defâ şâhitlik etmesini bekleyin.)

 

Lût Peygamber, onları "genç" ve "güzel" görünce,

Endîşeye kapıldı, onlar için ilk önce.

 

Zîrâ düşünmüştü ki, "Bu çok azgın ve sapık,

Alçaklar, bu gençlere yaparlar bir fenâlık."

 

Hemen suâl etti ki: (Nereden gelirsiniz?)

Dediler ki: (Çok uzak bir yerden geliriz biz.)

 

Buyurdu ki: (Bu kavmin, ne kadar azgın, şakî,

Oldukları hakkında, bilginiz var mı peki?)

 

Cebrâil, meleklere dönüp yaptı işâret.

Ve yavaşça dedi ki: (Bu, birinci şehâdet.)

 

Dediler ki: (Biz senin, misâfiriniz ey Lût!

Bu kavimde ne gibi azgınlık, günâh mevcûd?)

 

Buyurdu: (Yer yüzünde, bunlardan daha alçak,

Bir kavim yoktur daha, kahretsin cenâb-ı Hak.)

 

O böyle söyleyince, Cebrâil dönüp yine,

(Bu, ikinci şehâdet) dedi diğerlerine.

 

Lût peygamber, onlara buyurdu ki bu defâ:

(Bekleyin de karanlık yayılsın her tarafa.

 

Sizin ile birlikte, şehre girdiğimizi,

Bu alçak insanlardan, görmesin hiç birisi.

 

Çünkü öyle azgın ve ahlâksızdır ki bunlar,

Allah'ın lânetine olsunlar hepsi dûçar.)

 

Cebrâil, meleklere yine yaptı işâret.

Ve yavaşça dedi ki: (Bu, üçüncü şehâdet.)

 

Biraz sonra, iyice bastırınca karanlık,

Buyurdu ki: (Gizlice gidebiliriz artık.)

 

Öne geçti kendisi, arkasında melekler.

Kimseye görünmeden, gelip eve girdiler.

 

Kilitledi kapıyı, hemen sonra içerden.

Hanımını çağırıp, tembîh etti ki hemen;

 

(Getirdiğim bu gençler, misâfirimdir benim.

Bilirsin, çok ahlâksız kimselerdir bu kavim.

 

Bu yüzden bunlar için ben düştüm endîşeye.

Bu husûsu gizli tut, söyleme hiç kimseye.)

 

Söz vermesine rağmen, "Peki, olur!" diyerek,

Haber verdi kavmine, ihânet eyliyerek.

 

Çünkü o, îmân ile olmamıştı müşerref.

Bunu, hemen kavmine ihbâr etti mâlesef.

 

Dedi ki: (Ey insanlar, haber vereyim size.

Lût, erkek misâfirler getirdi hânemize.

 

Öyle parlak ve güzel gençtir ki hem de bunlar,

Görmedim böylesini hattâ şimdiye kadar.)

 

Zâlimler toplandılar, duyunca bu haberi.

Gelerek, muhâsara eylediler bu evi.

 

Lût aleyhisselâmı, dışarı çağırdılar.

Dediler ki: (İçerde, genç misâfirler mi var?

 

Bize teslîm eyle ki, o genç misâfirleri,

Onlara da yapalım, o mâlum fiilleri.)

 

Lût peygamber üzülüp, çok daraldı o ara.

Ve nasîhat etmeye başladı azgınlara.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan