ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

05 - HÛD ALEYHİSSELÂM

İKİ KİŞİ İNANDI

 

Hûd aleyhisselâma, ilk önce Âd kavminden,

"Cünâbe bin Esam"dı tasdîk ve îmân eden.

 

Amcasının oğluydu, bu zât Hûd peygamberin.

Ona, cân-ü gönülden inanıp, oldu mü'min.

 

Bir gün, akrabâsından, "kırk kişi" ile bu zât,

Otururken, onlara şöyle etti nasîhat:

 

(Bize peygamber oldu, amcamızın oğlu Hûd.

O diyor ki: "Allah'tır, yegâne ilâh, mâbûd."

 

Teblîğ ettiği hâlde, o size Hak yolunu,

Sebep ne ki, inkâra kalkışırsınız onu?

 

Niçin hâlâ bu yolu terk edemiyorsunuz?

Ve niçin o Allah'a îmân etmiyorsunuz?

 

Hûd, sizin amcanızın oğludur ayriyeten.

Siz inanmalısınız, daha önce herkesten.

 

Önce de tanırdınız amcanızın oğlunu.

Bilirdiniz ne kadar "emîn zât" olduğunu.

 

Hayâtında yalan söz söylememiştir aslâ.

Şimdi inkâr etmeniz, bağdaşır mı insâfla?

 

O, Allah tarafından geldi size peygamber.

Ve seâdet yolunu, veriyor size haber.

 

Hâlâ inanmamanın sebebi acep nedir?

Lâkin inkârcılara, yakında azâb gelir.

 

Nitekim Nûh kavmi de, etmişti onu inkâr.

Ama Nûh tûfânında, hepsi helâk oldular.

 

Korkuyorum siz dahî, inanmazsanız bu gün,

Onlar gibi, size de azâb gelir topyekün.)

 

O böyle söyleyince, hep gadaba geldiler.

Üstüne hücûm edip, hakâret eylediler.

 

Öldüreceklerdi ki, "Cünâbe"yi, bu kere,

Ellerinden kurtulup, geldi Hûd peygambere.

 

Başına gelenleri, ona da verdi haber.

Çok tesellî eyledi, bu zâtı Hûd peygamber.

 

Buyurdu ki: (Üzülme, elbette cenâb-ı Hak,

Bunun mükâfâtını, verir sana muhakkak.)

 

Ve yine Hûd peygamber, bir gün yolda giderken,

"Mersed" adlı biriyle, karşılaşmıştı birden.

 

Önce Mersed dedi ki: (Ben sana geliyordum.

Ve sana, bir şart ile inanayım diyordum.

 

Hanımla, aramızda bir konuşma geçmişti.

Ben bir şey söylemiştim, o da cevap vermişti.

 

Bana, o konuşmayı haber verirsen şâyet,

Îmân edeceğim ki, hak peygambersin elbet.)

 

"Hûd peygamber", tebessüm buyurup ona önce,

Buyurdu: (Hanımınla, konuşurken dün gece,

 

Sen hanıma dedin ki; "Yârın Hûd'a gideyim.

İşbu konuşmamızı, ondan suâl edeyim.

 

Eğer haber verirse bu konuşmayı bana,

Ben de îmân edeyim, peygamber olduğuna."

 

Hanımın da, cevâben şöyle dedi o vakit:

"Çok iyi söylüyorsun, yârın hemen ona git.")

 

Mersed bunu duyunca, îmân etti ânında.

Dönüp îmân ettirdi, o gün hanımını da.

 

Lâkin o da korkarak, müşriklerin şerrinden,

Bir müddet îmânını, gizledi müşriklerden.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan