ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

04 - NÛH ALEYHİSSELÂM

MEYDÂN OKUDU

 

Nûh aleyhisselâm'ın, "dokuzyüz elli" sene,

Gece gündüz, yılmadan yaptığı dâvetine,

 

İlk defâ îmân eden, o "bir kaç" kişi hâriç,

Kavminden îmân eden, bir kimse çıkmadı hiç.

 

Üstelik çok çeşitli eziyyetler ettiler.

Sonra "öldürmek" için, çok gayret sarfettiler.

 

O ise, kâfirlere buyurdu ki: (Ey kavmim!

Sizin öldürmenizden, hıfz eder beni Rabbim.

 

Siz hepiniz birleşip, bana karşı dursanız,

Bütün imkânınızı, bu yolda kullansanız,

 

Hiç geri koymasanız, elinizden geleni,

Yine de öldürmeye, gücünüz yetmez beni.)

 

Böyle "meydân okuyup", buyurdu ki peşinden:

(Bana bir fayda yoktur, îmâna gelmenizden.

 

Ve eğer yüz çevirip, gelmezseniz îmâna,

Yine netîcesinde, bir zarar gelmez bana.)

 

Bütün bunlara rağmen, kâfirler yine o gün,

Vurup "kana boyadı", yüzünü o Resûl'ün.

 

O zaman Nûh peygamber, duâ etti: (İlâhî!

Bana yaptıklarını, görüyorsun sen dahî.

 

"Hayır" diledin ise, haklarında sen eğer,

Bu işlerine rağmen, bunlara hidâyet ver.

 

Yoksa sen, haklarında hükmedeceksen şâyet,

O gün gelene kadar, sabrımı ziyâde et.)

 

O'na, şöyle bir vahiy geldi ki gâyet açık:

(Kavminden, sana îmân edecek çıkmaz artık.

 

Hattâ o kâfirlerin, bundan sonra gelecek,

Nesillerinden bile, yoktur îmân edecek.

 

O hâlde sen üzülme ve hiç mahzûn olma ki,

Onlara bir azâbın inmesi olur vâki.)

 

O zaman Nûh peygamber, dedi: (Öyleyse şâyet,

Şu insâfsız kavmimi, azâbınla helâk et.

 

Kalmasın bu dünyâda, kâfirlerden tek diri.

Halâs et bu azâbdan, beni ve mü'minleri.)

 

O'nun bu duâsına, "Âmin" dedi melekler.

Sonra da, (Bir gemi yap!) vahyi geldi bu sefer.

 

"Nûh Nebî", Cebrâil'den alır almaz bu vahyi,

Başladı mü'minlerle, bu işe bizâtihî.

 

Bu iş için "ağac"a, var idi çok ihtiyâç.

Ve lâkin o bölgede, yok idi fazla ağaç.

 

Bu yüzden "bol ağaçlı", bir yer bulup çıktılar.

O yerde, gemi için dört sene çalıştılar.

 

Onları, çalışırken görünce o kâfirler,

Yanlarına gelerek, istihzâ eylediler.

 

Dediler ki: (Hani sen, "peygamberim" diyordun.

Yoksa onu bırakıp, şimdi "dülger" mi oldun?

 

Peygamberlik gibi bir mertebeyi bırakıp,

Âdi bir dülgerliğe inivermek ne ayıp.

 

Hem sonra, yedi yıldır, "susuz" olan bu yerde,

Nasıl yüzdüreceksin bu gemiyi ilerde?)

 

O da, o kâfirlere buyurdu ki: (Şimdi siz,

Bizim ile eğlenip, istihzâ edersiniz.

 

Lâkin Hak teâlânın azâbı geldiğinde,

İstihzâ edeceğiz, biz dahî sizin ile.)

 

Nûh aleyhisselâmın, "üç katlı"ydı gemisi.

"Abanos" ağacından idi hep malzemesi.

 

Ateşi yanarak ve kazanı kaynıyarak,

Yürüdüğü, Kur'ânda vardır açık olarak.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan