03 - İDRÎS ALEYHİSSELÂM

CENNETE GİRDİ, ÇIKMADI

Gece gündüz devâmlı, "İdrîs aleyhisselâm",

"Ölüm" ve "Âhiret"i, düşünürdü her zaman.

Kabir azâbı ile, Cehennem şiddetini,

Düşünüp, çok yapardı Hakk'a ibâdetini.

Her tâati, göklere yükselirdi muhakkak.

"Hazret-i Azrâil" de, o'na hayrân kalarak,

Rabbinden izin alıp, girdi "insan" şekline.

Geldi "İdrîs Nebî"nin, bir gün ziyâretine.

Girip, sohbet eyledi o'nun ile evinde.

Lâkin geri dururdu, yemek vakitlerinde.

Yemekle alâkasız görünce İdrîs o'nu,

Suâl edip öğrendi, "Azrâil" olduğunu.

Buyurdu: (Ey Azrâil, rûhumu şimdi al da,

Ölümün acısını, tadayım bu dünyâda.)

Hazret-i Azrâil de, izin alıp Rabbinden,

Alıp, iâde etti rûhunu o'na hemen.

Suâl etti sonra da, bunu İdrîs Nebî'ye:

(Yâ İdrîs, bunda senin maksadın neydi?) diye.

Buyurdu: (İstedim ki, bu acıyı bileyim.

Rabbime, daha fazla ibâdet eyliyeyim.)

Ve dedi: (Ey Azrâil, bir ricâm vardır yine.

Şimdi de çıkar beni, buradan gök yüzüne.

Bu gün ben göreyim de Cehennemi, Cenneti,

Daha fazla yapayım, Rabbime ibâdeti.)

"Azrâil", Rabbimizden izin alıp, o ara,

O gün İdrîs Nebî'yi, çıkardı semâlara.

Buyurdu: (Ey Azrâil, Mâlik'e eyle de arz,

Cehennemin içini göstersin bana biraz.)

Açtı O da kapıyı, Hakk'ın müsâdesiyle.

Gösterdi Cehennemin içini tamâmiyle.

Görünce "İdrîs Nebî", Cehennem ateşini,

Korku ve dehşetinden, kaybetti kendisini.

Kendine geldiğinde, buyurdu ki: (Şimdi de,

Görmeyi istiyorum, Cennetin içini de.)

Rabbinden izin alıp, açtı "Rıdvân" Cenneti.

Girip, gördü içerde akıl almaz nîmeti.

Azrâil arz etti ki İdrîs'e sonra yine:

(Haydi çık, ileteyim, seni dünyâ evine.)

İdrîs aleyhisselâm, buyurdu ki o zaman:

(Rabbim emretmedikçe, artık çıkmam buradan.)

O böyle buyurunca, Hak teâlâ bu defâ,

Bir melek gönderdi ki, baksın bu ihtilâfa.

Evvelâ "Azrâil"i, dinledi hâkim melek.

Sonra "İdrîs Nebî"ye, sordu tâzim ederek.

O dedi ki: (Ey melek, buyurdu ki Rabbimiz:

"Elbette ki ölümü tadacaktır her nefis."

Ve yine buyurdu ki bizlere cenâb-ı Hak:

"Her nefis, Cehennemden geçecektir muhakkak."

Ayrıca buyurdu ki: "Bana îmânı olan,

Cennetime girerse, artık çıkmaz oradan."

Ben de "Ölüm"ü tadıp, "Cehennem"den geçmişim.

Ve "îmânlı" olarak, bu Cennete girmişim.

Mâdem ki Hak teâlâ, eyledi böyle fermân,

O emir vermedikçe, artık çıkmam buradan.)

Melek, hayret içinde arz etti: (Yâ ilâhî!

Meselenin hâllinde, âciz kaldım ben dahî.)

Rabbimiz buyurdu ki: (Haklıdır bunda İdrîs.

Çıkmasın Cennetimden, o'na ilişmeyiniz.)