35 - MÛCİZELERİ

ÖYLE YAĞMUR YAĞDI Kİ...

Bir zaman Medîne'de, o Server-i kâinât,

Hutbe okuyordu ki, ayağa kalktı bir zât.

Dedi: (Yâ Resûlallah, çok uzadı kuraklık.

Çocuklar ve hayvanlar ölüyor bir bir artık.

Yerdeki mahsûller de mahvoldu bu sebepten.

Duâ buyurunuz da, kurtulalım bu dertten.)

O zaman Resûlullah, el kaldırıp duâya.

Yalvardı “Yağmur” için Allahü teâlâya.

O esnâda havada buluttan yokken eser,

Toplanmaya başladı her taraftan bu sefer.

Çok geçmeden bir yağmur başladı ki hemence,

Üç gün, hiç fâsılasız devâm etti gün gece.

Üç gün sonra, o Server, yine hutbe okurken,

Yine o aynı şahıs ayağa kalktı hemen.

Dedi: (Yâ Resûlallah, çok şükür suya kandık.

Daha fazla yağarsa, mahvolacağız artık.)

O zaman Resûlullah, tebessüm etti biraz.

Ellerini kaldırıp, eyledi duâ, niyâz.

Dedi ki: (Şükrederiz yâ rabbî sana bundan.

Başka kullarına da ihsân et bu yağmurdan.)

O anda yağan yağmur kesildi birden bire.

Bulutlar dağılarak, güneş çıktı bu kere.)

Yine sahâbîlerden “hazreti Câbir” dahî,

Anlatır ki: (Borçlarım çoğalmıştı bir hayli.

Üzülüp, bu durumu Resûl’e verdim haber.

Biraz sonra, bahçeme teşrîf etti o Server.

Ben o gün ağaçlardan hurmayı toplamıştım.

Ve bahçe ortasında, onu "yığın" yapmıştım.

Onlardan verecektim alacaklılarıma.

Lâkin yetişmiyordu herbirine o hurma.

Buyurdu ki: (Gelsinler bütün alacaklılar.)

Gelene, o hurmadan verdik biz hakkı kadar.

Herbiri, haklarını alıp da gittiğinde,

Baktım, "hurma yığını" duruyordu yerinde.