ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

35 - MÛCİZELERİ

TEK OK'UN YAPTIĞI İŞ

 

Peygamber-i zîşân”ın her duâsı, ânında,

Derhâl kabûl olurdu Hak teâlâ katında.

 

Meselâ nişancıydı "Sa'd bin Ebî Vakkâs".

Ok atma husûsunda, kazanmıştı ihtisâs.

 

Zîrâ duâ etti ki ona Hakkın Habîbi:

(Şaşmasın onun oku hedefinden yâ rabbî!)

 

O, Uhud savaşında, her bir oku çekişte,

Diyordu ki: (Yâ rabbî, bu, senin okun işte.

 

Senin düşmanlarına atıyorum bunları.

Sen isâbet ettirip, helâk et bu küffârı.)

 

“Sa'd bin Ebî Vakkâs” hazretleri, hep o gün,

Düşmana ok atardı emri ile Resûl’ün.

 

Fırlattığı her bir ok, isâbet ediyordu.

Zîrâ ona, o Server duâ buyuruyordu.

 

Yine Uhud harbinde, birleşerek kâfirler,

Peygamber-i zîşân'a doğru hücûm ettiler.

 

 

O Server, “Sa'd”ı görüp ve Ona bağırarak,

Buyurdu: (Geri çevir onları ok atarak!)

 

Ve lâkin tek “bir ok”u mevcûd idi o zaman.

Oku sadaktan çekip, düşmana attı o an.

 

Resûl’ün emri ile onu atmış idi ki,

Ok, isâbet ederek, devirdi bir müşriki.

 

Elini sadağına götürdü sonra yine.

Yok iken, “bir ok” daha geliverdi eline.

 

Çünkü Resûlullah'ın duâsı vardı onda.

Oku alıp, yayına yerleştirdi o anda.

 

Atmadan, dikkatlice baktı Sa'd hazretleri.

Gördü ki, ilk attığı ok tekrâr gelmiş geri.

 

Fırlattı “Aynı ok”u, müşrikler üzerine.

Müşriklerden birisi düşerek öldü yine.

 

Elini sadağına götürdü sonra hemen.

Bir ok daha çekti ki, “Aynı ok”tu gerçekten.

 

Onu dahî atarak öldürdü bir kâfiri.

Aynı ok”, sadağına tekrardan geldi geri.

 

“Sa'd bin Ebî Vakkâs”, o "bir tek ok"la o gün,

Öldürdü çok kâfiri duâsıyla Resûl'ün.

 

Hattâ Resûlullah'ın mûcizesi eseri,

Koca müşrik ordusu, püskürtüldü hep geri.

 

Bir gün de Resûlullah, amcası oğlu olan,

“Abdullah bin Abbâs”a duâ etti bir zaman:

 

(Yâ rabbî, Abdullah'ı âlim yap dinde derin.

Sırrına vâkıf eyle, hem Kur'ân-ı kerîmin.)

 

Resûl’ün duâsıyla Abdullah ibni Abbâs,

İslâmî ilimler”de kazandı tam ihtisâs.

 

Bilhassa “Tefsîr” ile “Hadîs” ilimlerinde,

Zamanının bir teki oldu kendi devrinde.

 

Sahâbe ve tâbiîn, bu ilimlerde bizzât,

Onun yüksek ilmine ederlerdi mürâcât.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan