33 - FAZÎLET ve ÜSTÜNLÜKLERİ

ÖVÜNMÜYORUM

“Peygamber Efendimiz”, Allah'ın Habîbi'dir.

Herşeyin en iyisi, sevgiliye verilir.

Onun için, ne varsa iyi huy, güzel ahlâk,

Sevgili Habîbinde topladı cenâb-ı Hak.

Önce O kalkacaktır kabirden kıyâmette.

İlk, Onun şefâati kabûl olur elbette.

Cennetin kapısını, önce O çalacaktır.

Ve kapı, kendisine hemen açılacaktır.

"Livâ-i hamd" denilen sancak da yine o gün,

Elinde olacaktır mahşerde o Resûl’ün.

Âdem aleyhisselâm ve bütün ehl-i islâm,

O sancağın altında olacaktır o zaman.

Kendisi buyurdu ki: Önce ve sonra gelen,

Bilcümle insanların seyyidiyim elbet ben.

Allahü teâlânın bir tek sevgilisiyim.

Bütün Peygamberlerin sonu ve reîsiyim.

Bilcümle insanları yarattı Hak teâlâ.

Beni, en iyisinden getirdi bu dünyâya.

Kavimlere ayırdı insanları sonradan.

Beni, en iyisinde bulundurdu her zaman.

Ayırdı insanları sonra kabîlelere.

Beni, en iyisinde bulundurdu her kere.

Sonra o kabîleyi, evlere ayırarak.

Beni. en iyi evden eyledi dünyâda halk.

Ben, insanlar içinde, en üstün bir kişiyim.

Kıyâmette, herkese şefâat ediciyim.

O gün ben konuşurum, herkes sustuğu zaman.

Ve ben müjde veririm, ümitler bittiği an.

O gün her türlü yardım, her iyilik bendedir.

“Livâ-i hamd” denilen sancak da elimdedir.

Ben, insanlar içinde en hayırlı kişiyim.

Herkesin en iyisi, hem de en cömerdiyim.

O gün binlerce melek, hep benim emrimdedir.

Ve o gün, her kapının anahtarı bendedir.

O gün, Peygamberlerin imâmı benim bizzât.

Ve o gün, her birine, ben ederim şefâat.

Lâkin bütün bunları söylerken şimdi size,

Aslâ söylemiyorum, övünmek gâyesiyle.

Ben size, hakîkati söylüyorum yalnızca.

Doğrusunu bildirmek, vazîfemdir ayrıca.

Eğer bütün bunları etmezsem size beyân,

Vazîfemi yapmamış olurum ben o zaman.

Bilcümle insanlığın Seyyidi, Efendisi,

Allahü teâlânın Habîbi, Sevgilisi,

Olan bir Peygambere inanan, îmân eden,

Ve Onu çok severek, Onun yolunda giden,

Kimseler de, herkesin en iyileri olur.

Dünyâ ve âhirette bulur râhat ve huzûr.