ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

31 - VEFÂTI

BENİM DERDİM BU DEĞİL

 

En son nefeslerini alıyorken o Server,

Girdi “hazreti Alî” huzûruna bu sefer.

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, siz vefât ederseniz,

Gaslinizi kim yapar ve nasıl kefenleriz?

 

Cenâze namâzını kim kıldırır o zaman?

Mübârek kabrinize, kim indirir sonradan?)

 

Buyurdu ki: (Yâ Alî, beni sen gasledesin.

“Fadl ibni Abbâs” dahî, sana yardım eylesin.

 

Gasl işi bitince de, kefenlersiniz hemen.

Cibrîl de, güzel koku alır gelir Cennetten.

 

Daha sonra, mescide götürünüz nâşımı.

Ama, önce melekler kılacak namâzımı.

 

Eshâbım, daha sonra namâzı edâ etsin.

Ama sizden hiç kimse, benden öne geçmesin.)

 

Peygamber Efendimiz söylerken bu sözleri,

Hazreti “Azrâil” de giriverdi içeri.

 

Önce selâm vererek, dedi: (Yâ Resûlallah!

Sana selâm gönderdi ve buyurdu ki Allah:

 

İlk önce, hazretinden müsâde istiyeyim.

Eğer iznin olursa, rûhunu kabzedeyim.

 

Müsâdeniz olmazsa, giderim dönüp yine.

Bu husûsta ben senin muntazırım emrine.)

 

Buyurdu: (Ey Azrâil, acele etmiyesin.

Rûhumu kabzetmeden, kardeşim Cibrîl gelsin.)

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, o şimdi göklerdedir.

Melekler, kendisini tâziye etmektedir.)

 

O Server, Azrâil’le konuşurken o ara,

Cibrîl aleyhisselâm geldi Resûlullaha.

 

Buyurdu: (Ey Cebrâil, ben göçerim dünyâdan.

Ne müjdeler getirdin bana Hak teâlâdan?)

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, hâtırı şerîfine,

Hoş gelecek müjdeler getirdim hazretine.

 

Melekler süslediler Cennetin her yerini.

Sevinçle bekliyorlar, şu anda teşrîfini.)

 

Buyurdu ki: (Bu haber, güzeldir ey Cebrâil!

Lâkin benim hâtırım, bunun ile hoş değil.

 

Allahü teâlâya mahsûstur bütün hamdler.

Bana sen, bundan başka bir müjde haberi ver.)

 

Dedi: (Cümle Nebîler, hem dahî ümmetleri,

Yasaktır senden önce, Cennete girmeleri.)

 

Buyurdu: (Bununla da müsterîh olmuyorum.

Rabbimden, daha başka müjdeler umuyorum.)

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, hem “Şefâat” ve “Kevser”,

Ve “Makâm-ı Mahmûd”u sana etti müyesser.)

 

O Server buyurdu ki: (Benim derdim bu değil.

Benden sonra Kur’ânı kim okur yâ Cebrâil?

 

Düşüncem ümmetimdir, onlar çok zaiftirler.

Sen bana, ümmetimin hâllerinden haber ver.

 

Olmazsa işe yarar tâat ve amelleri,

Kıyâmet şiddetinde nice olur halleri?)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan