ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

31 - VEFÂTI

HAKKINIZI HELÂL EDİN

 

Peygamber-i zîşânın vefât edeceğine,

Cümle eshâb üzülüp, düştü keder içine.

 

Hazreti “Ebû Bekir”, bunu sezip evvelâ,

Derin üzüntüsünden başladı ağlamaya.

 

Resûl’ün gözünden de, o an yaş akıyordu.

Sahâbe-i kirâma bakıp şöyle buyurdu:

 

(Dîn-i islâm yolunda, sıdk ile ey eshâbım!

Malını fedâ eden Sıddîk’tan çok râzıyım.

 

Bu âhiret yolunda bir arkadaş edinmek,

Eğer mümkün olsaydı, seçerdim onu elbet.)

 

Hutbesini bitirip, minberden indi yine.

Hazreti Âişe”nin teşrîf etti evine.

 

Ağlamaya başladı cümle eshâb-ı kirâm.

Bunu duyup üzüldü Resûl aleyhisselâm.

 

Alî bin Ebî Tâlip” ve “Fadl”ın kollarına,

Girip, geldi tekrârdan eshâbının yanına.

 

En alt basamağına oturup minberinin,

Eshâbına, şöylece nasîhat etti o gün.

 

(Ey eshâbım, siz dahî bana kavuşursunuz.

Tam Kevser havuzunun başında buluşuruz.

 

Ey mü’minler, bilin ki, kim günâh işlerse hep,

Rızkının darlığına bu hâli olur sebep.

 

İtâat ederlerse Allaha eğer kullar,

Vâliler de, onlara şefkatli davranırlar.

 

Fısk, fücûr ve taşkınlık yaparlar ise şâyet,

Vâlilerinde dahî, bulunmaz hiç merhamet.

 

Hayâtım, sizin için nasıl hayırlı ise,

Ölümüm de hayır ve rahmettir hepinize.

 

Eğer ben bir kimseyi, haksız yere dövmüşsem,

Veyâhut bir kimseye, fenâ söz söylemişsem,

 

Onun da, aynı sözü bana söylemesine,

Haksız bir şey almışsam, geri istemesine,

 

Yâni benden hakkını almasına râzıyım.

Ve helâllaşmak için, karşınızda hazırım.

 

Çünkü dünyâ cezâsı, âhiret azâbından,

Hafif olup, kurtulmak kolaydır bu gün bundan.)

 

Hutbesinin sonunda buyurdu: (Ey eshâbım!

Sizi, Hak teâlânın hıfzına ısmarladım.)

 

Bu şekilde buyurdu ve indi minberinden.

Kendi odalarına çekildi sonra hemen.

 

Şiddetli ağrıların olduğu bir gün yine,

Topladı sahâbeyi mescid-i şerîfine.

 

Buyurdu: (Ey eshâbım, benim sizden ayrılık,

Zamanım, bu aralar pek yakınlaştı artık.

 

Kimin benden bir hakkı var ise, gelip alsın.

Şimdi ödiyeyim de, âhirete kalmasın.

 

Yâhut helâl etsin ki hakkını o müslümân,

Kavuşayım Rabbime ben de borcum olmadan.)

 

Sonra minberden inip, teşrîf etti evine.

Ve sonra hastalığı çoğaldı günden güne.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan