ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

29 - TEBÜK SEFERİ

ÜMİT KALMADI BENDE

 

Peygamber Efendimiz, “Tebük”e gidilirken,

Maddî yardım istedi o gün her sahâbîden.

 

Ve şöyle buyurdu ki o zaman cümle halka:

(Herkes, iktidârınca getirsin bir sadaka.)

 

Resûlullah, eshâbtan edince yardım talep,

Sahâbe, bunun için seferber oldular hep.

 

Hazreti Ömer der ki: (Bu husûsta biz hattâ,

Birbirlerimiz ile yarışırdık âdetâ.

 

O zamanlar tesâdüf malım da çoktu benim.

Yarısını getirip, Resûl’e teslim ettim.

 

Düşündüm ki: "Ebû Bekr, hayırlı amellerde,

Hepimizden, her zaman bulunur hep ilerde.

 

Her ne kadar bu böyle olsa dahî ekserî,

Bu sefer belki onu, ben geçerim ileri."

 

Zîrâ bütün malımın yarısını vermiştim.

Artık ben Ebû Bekr’i geçerim zannetmiştim.

 

Peygamber Efendimiz sordu ki o an bana:

(Ne bıraktın yâ Ömer evde çocuklarına?)

 

Dedim: (Yâ Resûlallah, bu kadar da evde var.)

Ben böyle söyleyince, bir şey buyurmadılar.

 

Az sonra “Ebû Bekir”, oraya geldi hemen.

Getirdiği malları teslim etti tamâmen.

 

Allahın Peygamberi, ona sordu bu kere:

(Yâ Ebâ Bekr, ne koydun peki evdekilere?)

 

Dedi ki: (Neyim varsa alıp geldim hepsini,

Koydum eve Allah ve Resûlün sevgisini.)

 

Yâni muhabbet varsa, Allah ve Resûlüne,

Îtibâr edilir mi, dünyâ mâl-ü mülküne?

 

O Server buyurdu ki ikimize bakarak:

(Cevâbınız kadardır aranızda olan fark.)

 

Ve yine gâyet iyi anladım ki o gün ben:

Onu, hiçbir husûsta geçemem hakîkaten.

 

Zîrâ belki o zaman onu geçebilirdim.

O da olamayınca, kalmadı hiç ümîdim.

 

Bütün eshâb-ı kirâm, gücü yettiği kadar,

Mallarını vererek yardıma çalıştılar.

 

Velâkin münâfıklar, bunu çekemezlerdi.

(Sizin bu gayretiniz, gösteriştir) derlerdi.

 

Peygamber Efendimiz buyurdu ki: (Kim bu gün,

Bir sadaka verirse Allah rızâsı için,

 

Verdiği o sadaka, yârın mahşer yerinde,

Şâhitlik yapacaktır o kimsenin lehinde.)

 

Eshâba bu şekilde buyurunca o Server,

Daha fazla yardımda bulundu sahâbîler.

 

En fazla yardım eden, “hazreti Osmân” oldu.

Onun yardımlarıyla donandı zîrâ ordu.

 

Hattâ su tulumları delinse bir ihtimâl,

Çuvaldız” almayı da etmedi yine ihmâl.

 

O gün, üçte birini teçhîz edip askerin,

Takdîrini kazandı, Sevgili Peygamberin.

 

Ve şöyle buyurdu ki hakkında Resûlullah:

(Bundan sonra Osmân’a, yazılmaz hiçbir günâh.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan