28 - HUNEYN GAZÂSI

ŞAŞKINLIK HÂSIL OLDU

Öncü birliklerinin başkumandanı olan,

“Hâlid bin Velîd” dahî, habersizdi pusudan.

Ve hareket emrini vererek birliğine,

Hızla sürdü atını, o "Huneyn vâdisi"ne.

Vâdiye girer girmez mücâhidler hep birden,

Müthiş “Ok yağmuru”na tutuldular âniden.

Hiç beklemiyorlardı böyle şey zîrâ onlar.

Ne yapacaklarını o anda şaşırdılar.

Geri dönmekten başka, yoktu bir çâreleri.

Bu sebeple mecbûren, döndüler birden geri.

Bu ânî dönüşüyle fakat öndekilerin,

Bozuldu düzenleri, arkadan gelenlerin.

Bir şaşkınlık içinde, islâm mücâhidleri,

Girdikleri vâdiden dönüyordu ki geri,

Düşmanlar, yamaçlardan, “Yirmi bin”kişi kadar,

Sel gibi, o vâdiye akmaya başladılar.

Hevâzin kabîlesi, her attığını vuran,

Okçu bir kabîleydi, gerçekten de pek yaman.

“Ok yağmuru” altında kalınca mücâhidler,

Bir şaşkınlık içinde, geriye çekildiler.

Lâkin Peygamberimiz, bu kargaşa ânında,

“Tek başına” kalmıştı düşmanın karşısında.

Buna rağmen o Server, saldıran bu düşmana,

Hücûma geçti hemen, kendisi tek başına.

Hazreti “Abbâs” ile “Ebû Bekr” bunu görüp,

Ve yüz kadar sahâbî, bir anda geri dönüp,

Resûl’ün arkasından sür’atle yetiştiler.

Kendi vücûtlarını, Ona siper ettiler.

Tuttu "hazreti Abbâs" atının dizginini.

"Süfyân bin Hâris" ise, tutup üzengisini,

O Resûl’ün hızını kesmeye uğraştılar.

Onu, düşman içine yalnız bırakmadılar.

Ve hazreti Abbâs’a, Resûlullah o ara,

Buyurdu ki: (Yâ Abbâs, nidâ eyle onlara.

De ki: “Ey sahâbîler ve ey Medîneliler!

Ey Bîat-ı rıdvânda Resûl'e söz verenler!)

“Abbâs”, iri yapılı ve gâyet gür sesliydi.

Sesi, çok uzaklardan râhat işitilirdi.

Şöyle nidâ etti ki: (Gelin ey sahâbîler!

Ey Semüre ağacı altında söz verenler!

Bana doğru geliniz, buraya toplanınız.

Zîrâ Peygamberimiz, burada kaldı yalnız.)

Bu ses ile kendine gelen o sahâbîler,

(Biz n’apıyoruz?) deyip, hemen geri geldiler.

Ve derhâl etrâfında toplandılar Resûl’ün.

“Tekbîr” sedâlarıyla inledi yer gök o gün.

Müthiş bir mücâdele başladı ki o zaman,

Düşman dehşete düştü, Tekbîr sedâlarından.

Kılıçlar, şimşek gibi kalkıp ve iniyordu.

Her vuruşta, bir düşman yere seriliyordu.