28 - HUNEYN GAZÂSI

DÜŞMAN PUSU KURMUŞTU

Resûlullah, Mekkeyi fethetmek maksadiyle,

Medîneden çıkınca kahraman eshâbiyle,

Bir kısım kabîleler zannettiler ki, “Bunlar,

Kendi üzerlerine savaşa geliyorlar.”

Bunlar, “Hevâzin” ile, “Sakîf” idi ki, hemen,

Savaş hazırlığına başladılar o günden.

Lâkin Mekke fethine gidildiğini, onlar,

Sonradan öğrenince biraz râhatladılar.

Ama devâm ettiler, bu hazırlıklarına.

Hattâ daha ziyâde hız verdi onlar buna.

Zîrâ düşündüler ki: “Mekke fethedilince,

Bizim üzerimize gelirler binnetîce.”

Ve yine dediler ki: “Biz savaşçı milletiz.

Onlarla savaşırsak, elbette biz yeneriz.

Sebebine gelince, onlar, bu güne kadar,

Harp bilen bir kavimle hiç karşılaşmadılar.

Bütün hünerimizi, bu cenkte gösterelim.

Savaş nasıl olurmuş, onlara öğretelim.”

Ve “Yirmibin” kişilik kuvvetli bir orduyla,

Hevâzin kabîlesi, çıktılar o gün yola.

Başlarında “Mâlik bin Avf” diye biri vardı.

Bunlar, kendilerine çok güveniyorlardı.

Hattâ zoru görünce kaçmamaları için,

Harbe, kadınları da geliyordu hepsinin.

Bu haberi Mekkede işitince o Server,

Tahkîk için, birini o yere gönderdiler.

O, bu emri alınca, Mekkeden hareketle,

Girdi düşman içine, tebdîl-i kıyâfetle.

Asıl niyetlerini öğrenip döndü geri.

Ve Resûl-i zîşâna arz etti bilgileri.

Peygamberimiz dahî, eshâbını toplayıp,

“Attâb ibni Esed”i, Mekkeye vâli yapıp,

“Onikibin” kişilik kahramân ordusuyla,

Hareket emri verip, sür’atle çıktı yola.

İslâmın sancağını, emri ile Resûl’ün,

“Alî bin Ebî Tâlib” taşıyor idi o gün.

Ve öncü kuvvetlerin kumandanlığını da,

Yine “Hâlid bin Velîd” yapıyordu o anda.

Kâinâtın sultânı, üst üste zırh giyerek,

Ve “Düldül” adındaki katırına binerek,

Şevvâlin onbirinci gününün gecesinde,

Geldi ordusu ile, tam “Huneyn” vâdisine.

O sabah namâzını, kıldırıp cemâatle,

Harekete geçirdi ordusunu sür’atle.

Lâkin pusu kurmuştu bu vâdide düşmanlar.

Bundan habersiz idi, o anda müslümânlar.

Alaca karanlıktı ortalık zîrâ o an.

Haberdâr olmadılar, pusu kurduklarından.